Το Σάββατο 13 ΙΟΥΛΙΟΥ  2013

                  08:00 π.μ.

ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΙΚΟ  ΜΝΗΜΟΣΥΝΟ ΚΑΙ ΜΝΗΜΗ  ΕΥΓΝΩΜΟΣΥΝΗΣ

ΔΙΑ ΤΟΥΣ ΜΑΚΑΡΙΣΤΟΥΣ ΚΑΙ ΑΕΙΜΝΗΣΤΟΥΣ,

-- π.    ΝΙΚΟΛΑΟ  ΚΤΗΤΟΡΑ ΕΥΑΓΓΕΛΊΣΤΡΙΑΣ  (1790),

 -- ΚΑΙ ΟΣΙΟΕΘΝΟΜΑΡΤΥΡΑ   π.ΖΗΣΗ    1802  (ΠΑΠΑ ΤΣΙΡΟΥΚΗ   )

στην  ΘΑΥΜΑΤΟΥΡΓΟ  ΚΑΙ ΕΛΕΥΘΕΡΩΤΡΙΑ ΕΥΑΓΓΕΛΙΣΤΡΙΑ     ΜΠΑΛΛΑ   ΓΕΩΡΓΑΝΩΝ

τηλ.επικοινωνίας  6974771776

Ο Μέγας και Αγιος Κωνσταντίνος (Αρχιμ. Μελέτιος Στάθης, Εφημέριος του Ιερού Ναού Αγίας Βαρβάρας Ανω Πατησίων και συνεργάτης της Συνοδικής Επιτροπής της Εκκλησίας επί των αιρέσεων) alopsis Και μόνο το όνομα Κωνσταντίνος ν' ακουσθεί, συγκινεί κάθε χριστιανική καρδιά, όχι μόνο σήμερα αλλά από πολλά χρόνια πριν, διό­τι συνδέεται με τους θρύλους της φυλής, ότι "πάλι με χρόνια με και­ρούς πάλι δικά μας θάναι". Συγκινεί, διότι ο πρώτος που έφερε το όνομα ο Κωνσταντίνος ο Α' ο Μέγας, υπήρξε όχι μόνο ένας από τους μεγαλύτερους άνδρες της παγκόσμιας ιστορίας αλλά κάτι παραπά­νω. Υπήρξε Αγιος. Κι όταν ακούσουν την λέξη Αγιος, αρχίζουν να διαμαρτύρονται οι κράχτες της αθεΐας και της απιστίας. Είναι Αγιος; Στρατηγός, ναι είναι, Βασιλιάς και Αυτοκράτορας ναι. Μέγας ναι είναι, αλλά Αγιος; Όχι, δεν είναι Αγιος λένε. Γιατί δεν είναι Αγιος; Διότι, λέ­νε, ότι ο Μ. Κωνσταντίνος έκανε εγκλήματα, ότι σκότωσε τον γιο του τον Κρίσπο, ότι σκότωσε την δεύτερη γυναίκα του την Φαύστα, και συνεπώς δεν πρέπει να ονομάζεται Αγιος.(*) Τί έχουμε ν' απαντήσουμε σ' αυτούς, που πολεμούν τον Μ. Κωνσταντίνο, μόνο και μόνο επειδή υπήρξε Χριστιανός; Αν δεν ήταν Χριστιανός, αλλ' ήταν ειδωλολάτρης, όπως ο Ιουλιανός ο παραβά­της, που πρόδωσε την Εκκλησία, τότε θα τον δόξαζαν. Ενώ ο Κωνσταντίνος, που υποστήριξε την πίστη την Ορθόδοξη και έθεσε γερά θεμέλια, μισείται και συκοφαντείται από τους εχθρούς του Χριστού. Απαντάμε: Λησμονούν ή αγνοούν αυτοί, ότι στην πίστη μας υπάρ­χει ένα μεγάλο πράγμα, που λέγεται: Μετάνοια. Ένα δάκρυ του αμαρτωλού ο,τιδήποτε κι αν έχει διαπράξει, ένα δάκρυ στο μυστήριο της Εξομολόγησης συγχωρεί όλα τα αμαρτήματα. Αν δεν υπήρχε η μετάνοια, άδειος θα ήταν ο Παράδεισος, δεν θα είχαμε εορτολόγιο, δεν θα είχαμε Αγίους, διότι δεν υπάρχει άγιος που δεν έκλαψε και δεν μετανόησε για τα αμαρτήματά του. Δεν υπάρχει άλλος δρόμος για τον Παράδεισο, αγαπητοί, παρά μόνο η θύρα της μετανοίας. Και ο αγ. Κωνσταντίνος δεν γεννήθηκε Αγιος, έγινε Αγιος. Διέπραξε σφάλματα, ναι, αλλά μετανόησε. Μην ξεχνάτε, ότι ανατράφηκε μέσα στο περιβάλλον των απανθρώπων Διοκλητιανού και Γαλέριου, κι όμως διαφωνούσε με όλους αυτούς. Είναι Αγιος, διότι η παρουσία του μέσα στον κόσμο είναι φως Χριστού. Φως είναι η κλήση του, η οποία μοιάζει καταπληκτικά με την κλήση του απ. Παύλου γι' αυτό κι αναφέρεται στο Απολυτίκιό του. Όπως ο απ. Παύλος κλήθηκε από τον Χριστό δι' οράματος όταν βάδιζε την οδό της Δαμασκού και είδε φως υπέρλαμπρο και άκουσε φωνή: Σαούλ-Σαούλ τί με διώκεις; Έτσι και τον άγιο Κωνσταντίνο τον εκάλεσε δι' οράματος. Οράματος ιστορικού που αναφέρουν οι σύγχρονοί του ιστορικοί (1). Ποιό είναι το όραμα; Όταν έφθασε έξω από την Ρώμη την 28η Οκτωβρίου του έτους 312 και ο στρατός του αντιπάλου του ήταν τριπλάσιος και η ήττα του Μεγάλου Κωνσταντίνου ήταν βεβαία, εκεί όπως καθόταν στενοχωρημένος, είδε μέρα μεση­μέρι σημείο μέγα: Είδε τα άστρα του ουρανού να σχηματίζουν Σταυ­ρό, και κάτω από τον Σταυρό είδε σύνθημα: «Εν Τούτω Νίκα» (In hoc vinca). Και από την ώρα εκείνη πείσθηκε πως το μέλλον της ανθρωπότητας ανήκει στο Χριστό. Τότε θέσπισε το λάβαρο που προηγείτο της στρατειάς του και με το σήμα αυτό, το «Εν Τούτω νί­κα», νίκησε τον Μαξέντιο και εισήλθε στη Ρώμη και διεκήρυξε σε όλη την πόλη, ότι η νίκη αυτή δεν ανήκει στις λεγεώνες του αλλά ανήκει στον Τίμιο Σταυρό. Φως είναι τα Διατάγματά του. Το πρώτο διάταγμα τον Φεβρουά­ριο του 313 ήταν να σταματήσει τους διωγμούς. Για φανταστείτε, 300 χρόνια κράτησε ο διωγμός εναντίον των Χριστιανών. Απαγορευόταν να είναι κάποιος Χριστιανός. Και μόνον η λέξη Χριστιανός ήταν αιτία καταδίκης, δεν εξέταζαν τίποτε άλλο, είσαι Χριστιανός; Τελεί­ωσε, δήμευση περιουσίας, μαρτύρια αφάνταστα, φρικτά βασανιστή­ρια. Πόσοι μάρτυρες; 12 εκατομμύρια μάρτυρες. Για 300 χρόνια παρακαλούσαν οι χριστιανοί: Κύριε, δος μας ειρήνη, και έδωσε, και η ειρήνη ήρθε στον κόσμο μέσω του εκλεκτού οργάνου της θείας Προνοίας (2), ο οποίος ήταν ο Μέγας Κωνσταντίνος. Πώς λοιπόν να μην τον τιμήσουμε; Και μόνο για το διάταγμα αυτό που υπέγραψε με τα άγια του χέρια, έπρεπε να τον τιμήσουμε. Φως ακόμη είναι η ευγένεια της ψυχής του και η αμνησικακία του. Λένε, πως κάποτε εχθροί του ειδωλολάτρες, αποκεφάλισαν ένα άγαλ­μά του. Όταν του το κατήγγειλαν σήκωσε τα χέρια του, έπιασε το κεφάλι του και είπε, εδώ είναι το κεφάλι μου, δεν μου λείπει τίποτα, μη τους τιμωρήσετε. Αλλοτε έλεγε: εάν δω ένα κληρικό να αμαρτάνει, εγώ θα τον σκεπάσω με την χλαμύδα μου για να μη βλέπουν οι άνθρωποι τα αμαρτήματά του και αυτό δείχνει τον πόθο του για την Εκκλησία ώστε να μην υπάρχουν σκάνδαλα. Κατήργησε την λατρευτική προσκύνηση του εκάστοτε Ρωμαίου αυτοκράτορα, ο οποίος εθεωρείτο και ελατρεύετο ως ο επί γης Θεός. Φως ακόμη είναι η Νομοθεσία του. Για πρώτη φορά παρουσιάσθη­κε νομοθεσία χριστιανική. Το όραμά του ήταν σπάνιο, τί όραμα; Να φτιάξει κράτος χριστιανικό, παγκόσμιο και να το προσφέρει ως προσφορά - ευχαριστία στο Χριστό για να το αγιάσει και να το θεώσει, γι' αυτό και εικονίζεται κρατώντας στο χέρι του μία σφαίρα, τον κό­σμο δηλαδή. Κι όπως ο πατριάρχης Αβραάμ άκουσε τη φωνή του Θε­ού που του είπε, έξελθε εκ της χώρας σου και να εγκατασταθείς σε χώρα μακριά που θα σου δείξω (Γένεσις 12, 1), έτσι κι ο άγ. Κωνσταντίνος εξήλθε εκ της αρχαίας Ρώμης, της πόλης του εγκλήματος της βαμμένης με τα αίματα των αθώων Χριστιανών και έχτισε νέα Ρώμη στον Βόσπορο, που αργότερα, μετά την αγία Κοίμησή του αξίως και δικαίως ονομάσθηκε Κωνσταντινούπολις. Και από εκεί έλαβε μέτρα που απέβλεπαν στην ανύψωση της πνευματικής στάθμης και τον αγιασμό του λαού. Ποιά μέτρα; Έκλεισε όλα τα νυχτερινά κέντρα διαφθοράς. Υ­πήρχαν κέντρα που μαζευόντουσαν γυναίκες κάτω από την προστα­σία των αισχρών θεοτήτων, κέντρα της Αφροδίτης, κέντρα του Βάκ­χου, τα έκλεισε όλα. Έκλεισε τα μαντεία, κατήργησε τους μάγους που εκμεταλεύοντο τον λαό και τον απατούσαν. Απαγόρευσε την βλαστήμια. Όλα τα συγχωρώ είπε, ένα όμως δεν το συγχωρώ, την βλαστήμια. Όποιος βλαστημήσει το όνομα του Χριστού, αυτός αμέσως θα συλλαμβάνεται και θα εξορίζεται. Ετίμησε με διάταγμα την Κυριακή ημέρα. Την ανακήρυξε ημέρα λαμπρή και μεγάλη, απαγόρευσε να υπάρχουν καταστήματα ανοιχτά. Ιπποδρόμια, κέντρα διασκέδασης κλειστά, αργία τα πάντα. Υποστήριξε τους μικροκτηματίες, τους εργάτες, έλαβε μέτρα κα­τά της τοκογλυφίας και κάθε αδικίας, ήταν ο πρώτος που υποστήριξε τα ανθρώπινα δικαιώματα, προστάτεψε τις χήρες και τα ορφανά, έδειξε ειδικό ενδιαφέρον για την κοινωνική πρόνοια. Προστάτεψε την Ορθόδοξη Πίστη. Κι όταν παρουσιάσθηκε ο αιρεσιάρχης Αρειος και άνοιξε το βρωμερό του στόμα εναντίον του Κυ­ρίου μας Ιησού Χριστού, για να πει, ότι ο Χριστός δεν είναι Θεός αληθινός ομοούσιος με τον Πατέρα, τότε ο άγ. Κωνσταντίνος έδωσε εντολή να συγκληθεί η Α' Οικουμενική Σύνοδος στη Νίκαια της Βιθυνίας για να συντάξουν το Πιστεύω, και παρουσιάσθηκε και ο ίδιος εκεί στην συνέλευση των Ιεραρχών, όχι ως Αυτοκράτωρ - Πλανητάρ­χης Ανατολής και Δύσης, με εγωισμό, αλλά με ταπείνωση και ασπα­ζόταν τα χέρια των Αγίων Αρχιερέων πολλοί των οποίων είχαν πά­νω στα σώματά τους νωπά τα στίγματα του μαρτυρίου. Ερωτηθείς για το θέμα, μη γνωρίζοντας όμως θεολογία είπε το εξής ωραίο: Σέβο­μαι αυτό που δεν γνωρίζω. Ενίσχυσε τις ιεραποστολές, επί των ημερών του οι Αρμένιοι έγι­ναν χριστιανοί, οι Ίβηρες επίσης, το φως του Χριστού έφθασε μέχρι την Ινδία. Με εντολή του βρέθηκε ο Τίμιος Σταυρός και χτίστηκαν οι πρώτοι Ναοί στα Ιεροσόλυμα. Υπήρξε ιδρυτής και θεμελιωτής μιας Αυτοκρατορίας Χριστια­νικής που κράτησε χίλια εκατό χρόνια. Τέλος, αγαπητοί, όταν κατάλαβε πως πλησιάζει το επίγειο τέλος του, ενώπιον μιας ομηγύρεως Επισκόπων εξομολογήθηκε τα αμαρτήματά του και έκλαψε, και μετά βαπτίσθηκε σε ηλικία περίπου 63 ετών και δεν φόρεσε πια την αυτοκρατορική χλαμύδα, τα βασιλικά και λαμπρά ενδύ­ματα, αλλά μόνο την λευκή στολή του βαπτίσματος και ομολόγησε, πως τώρα αισθάνεται όντως Αυτοκράτωρ. Κοινώνησε τα άχραντα Μυστή­ρια, το Σώμα και το Αίμα του Χριστού, και αγνός και καθαρός, χαίρων και προσευχόμενος επορεύθη στην ουράνια Βασιλεία. Αγαπητοί, κι αν ακόμη αγνοήσουμε όλα τα παραπάνω, τα κριτή­ρια της Αγιότητός του για την Εκκλησία μας είναι τα εξής δύο: α) Η θεοπτία και η Χάρις που είχε ο Αγιος, όπως προαναφέραμε και β) Η μετά θάνατον θαυματουργία του. Είναι αλήθεια πως μετά την αγία κοίμησή του, το ιερό λείψανο ενταφιάσθηκε με βασιλικές τιμές στο νάρθηκα του Ναού των Αγίων Αποστόλων, όπου ευωδίασε και μυρόβλυσε και πολλά θαύματα ετέλεσε (3). Ίσως πουν μερικοί, αυτά τα λέ­νε οι χριστιανοί δεν ξέρουμε αν είναι αλήθεια. Αγαπητοί, έστω και αν κάποιοι δεν πιστεύουν, τα κριτήρια της αγιότητός του είναι αυτά τα δύο και μόνον αυτά. Έτσι με την σφραγίδα του Θεού ο άγιος Κων­σταντίνος είναι Αγιος και Ισαπόστολος. Η ιστορία τον ανέδειξε Μέγα και η Εκκλησία Αγιο. Με ευχές και αγάπη Αρχιμ. Μελέτιος Στάθης, Εφημέριος του Ιερού Ναού Αγίας Βαρβάρας Ανω Πατησίων και συνεργάτης της Συνοδικής Επιτροπής της Εκκλησίας επί των αιρέσεων - Τηλ. 6944 703 090 (*) Η αλήθεια είναι η εξής: Όταν ο Μ. Κωνσταντίνος ήταν Καίσαρας στη Δύση, η Ρώμη ανέ­δειξε Αυτοκράτορα τον σκληρό και χριστιανομάχο Μαξέντιο, ο οποίος για να καλύψει τα δυτι­κά του νώτα, επειδή φοβόταν τον Κωνσταντίνο, τον ανάγκασε να χωρίσει την σύζυγό του Μινερβίνα και να νυμφευθεί την Φαύστα, μια πολύ φιλόδοξη και πανούργα γυναίκα, η οποία όμως ήταν αδελφή του Μαξέντιου, για να τον ελέγχει. Αυτή βλέποντας τον πρωτότοκο γιο του Κων­σταντίνου, τον Κρίσπο, να διακρίνεται στις μάχες και να προορίζεται για διάδοχος, ήθελε με κάθε τρόπο να τον εξοντώσει, και να προωθήσει στην εξουσία τους δικούς της τρεις γιους. Συκοφάντησε λοιπόν τον Κρίσπο, ότι προσπάθησε να την βιάσει και να σκοτώσει τον πατέρα του για να πάρει την εξουσία σαν νέος Αβεσσαλώμ. Δυστυχώς η σκευωρία της Φαύστας ήταν τόσο πειστική και οι συκοφαντίες της τόσο αριστοτεχνικές, ώστε και οι στρατηγοί και ο Κωνστα­ντίνος έπεσαν στην δαιμονική παγίδα. Και επέτρεψαν σύμφωνα με τους νόμους, να θανατωθεί ο Κρίσπος. Όταν έμαθε το γεγονός η βασιλομήτωρ αγία Ελένη, η οποία βρισκόταν μακριά, έλεγξε αυστηρά τον αυτοκράτορα γιο της για την απόφαση αυτή. Ο Κωνσταντίνος διέταξε εξ αρχής εξονυχιστικές έρευνες, από τις οποίες αποκαλύφθηκε, ότι είχε πέσει θύμα της εγκλημα­τικής πλεκτάνης της συζύγου του Φαύστας και του περιβάλλοντός της. Τότε διέταξε αμέσως να θανατωθεί και αυτή. Οι δύο αυτοί φόνοι προσώπων της οικογενείας του συγκλόνισαν τον Κων­σταντίνο, ο οποίος μέχρι το τέλος της ζωής του αναστέναζε και θρηνούσε γι' αυτό και ζητούσε να τον συγχωρήσει ο Θεός. Ακόμη για να δείξει δημόσια την μετάνοιά του έστησε τον ανδριά­ντα του Κρίσπου με την επιγραφή: «Τω ηδικημένω υιώ μου». (1) Λακτάντιος (De mort pers., 44), Ευσέβιος (Εκκλ. Ιστ. Θ', 9.1-11, Σωκράτης (Εκκλ. Ιστ. Α', 2.5-10), Σωζόμενος (Εκκλ. Ιστ. Α' ,1) κ.ά. Βλ. Θ.Η.Ε. Τόμ. 8 σ. 14. (2) Ο άγιος Νεκτάριος στο βιβλίο του: «Αι Οικουμενικαί Σύνοδοι» γράφει, ότι ο άγ. Κωνσταντίνος και η αγία Ελένη ήταν τα χέρια της Θείας Πρόνοιας. Βλ. Π. Σωτήρχου. Ο Γενάρχης της Ρωμιοσύνης, Εκδ. Αρμός, σ. 13. (3) Μέγας συναξαριστής της Εκκλησίας Τόμος Ε' σ. 538. Ακούστε μια σχετική ομιλία: O Μέγας Κωνσταντίνος και η ιστορική αλήθεια (Πρωτ. Γεώργιος Μεταλληνός, Κοσμήτορας Θεολογικής Σχολής Πανεπιστημίου Αθηνών)

Αντίποινα Πούτιν στις χώρες που τάχθηκαν υπέρ των γκέι γάμων

Αντίποινα Πούτιν στις χώρες που τάχθηκαν υπέρ των γκέι γάμων

ΤΟ ΠΛΟΙΟ «ΚΑΡΛΟΜΑΓΝΟΣ» ΤΗΣ ΕΥΡΩΖΩΝΗΣ ΒΥΘΙΖΕΤΑΙ;…

Η αγωνία της κρίσης

Φέτος ο Απανταχού Ελληνισμός, η  Οικουμενική  Ρωμηωσύνη  γιόρτασε στις 24 Μαρτίου,  την Κυριακή  της Ορθοδοξίας  και την επομένη  τον Ευαγγελισμό  της Θεοτόκου μαζί με  την 192ή Εθνική μας Επέτειο από το 1821. Και όλοι μας ζούσαμε με μεγάλη ανησυχία την σκόπιμη ,ξαφνική και αδικαιολόγητη επέκταση της Οικονομικής Κρίσης από  Ελλάδα στην Κύπρο.

Αυτές οι εορτές έχουν βαθύτερο νόημα πνευματικής και υπαρξιακής Μνήμης και είναι δεμένα με τον Ελληνορθόδοξο Πολιτισμό μας, τον Πολιτισμό της Θυσίας και Αυτοθυσίας, της Αγάπης, της Ελευθερίας ,της Ελπίδας ,του Γολγοθά και της Ανάστασης.

 Οι ανεκτίμητοι αυτοί πανανθρώπινοι  Θησαυροί δυστυχώς αυτές τις περίεργες εποχές, είναι περιφρονημένοι από αυτούς τους αχάριστους που νομίζουν ότι Κυβερνούν όλο τον Κόσμο. Νομίζουν, ότι κυβερνούν και την Γνήσια Ρωμηωσύνη που είναι απλωμένη παντού, σε όλη την Γη.  

  Βραβείο Καρλομάγνου στον Σόϊμπλε

Στο  Άαχεν (σύνορα  Γερμανίας-Βελγίου Ολλανδίας) στις  17-5-2012  βραβεύτηκε ο δυστυχισμένος Γερμανός  Υπουργός Οικονομικών Σόϊμπλε με το βραβείο Καρλομάγνου. Του δημιουργούν περιβάλλον απομάκρυνσης από την πραγματικότητα των αυτοκτονιών  και καταστροφών στην Ελλάδα και Κύπρο, περιβάλλον απομάκρυνσης από τον κυρίαρχο δυτικό ορθολογισμό και περιβάλλον διαστροφικό της Ευρωπαίκής Ιστορίας.

 Εκεί στο Άαχεν έγιναν πολλές τοπικές σύνοδοι από τις θρησκευτικές διαμάχες και θρησκευτικούς πολέμους της Δύσης που οι περισσότερες είχαν πολιτική σκοπιμότητα. Περίεργη είναι η σύμπτωση της συνόδου 798 για το πρόβλημα Ούργκελ που μας θυμίζει το « Όργουελ 1984.

Φιλιόκβε και Ζ΄ Οικουμενική Σύνοδος

Για αυτό τον λόγο αναφέρθηκα στην αρχή αυτού του κειμένου για την Κυριακή της Ορθοδοξίας.

Στο ΄Ααχεν το 802 σε διατεταγμένη από τον Καρλομάγνο διορισμένων από τον ίδιο επισκόπων εισάγεται το γνωστό σε όλους μας Φιλιόκβε, στο Σύμβολο της Πίστεως με καθαρά πολιτική σκοπιμότητα, άσχετη με τον Χριστιανισμό αλλά  ρίζα για Διαίρεση των χριστιανών με το Σχίσμα.

 Εδώ τέθηκαν και οι βάσεις αμφισβήτησης και της Ζ΄Οικουμενικής Συνόδου με επίσης πολιτική σκοπιμότητα Διαίρεσης και μίσους κατά της Ρωμαϊκής αυτοκρατορίας.

Το 812 στο Άαχεν στέφθηκε αυτοκράτορας ο Καρλομάγνος και αυτή ορίζεται ως πρωτεύουσα της λεγόμενης  « Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας του Γερμανικού Έθνους» . Αυτό είναι το Α΄Ράϊχ και τώρα με έδρα τις Βρυξέλες είναι το Δ΄Ράϊχ.

Από το 800 μ.Χ. αρχίζει η χειρότερη προπαγάνδα κατά του Ελληνισμού και της Ορθοδοξίας, δηλαδή της Ρωμηωσύνης του Μεγάλου Κωνσταντίνου, κατά της Ελληνικής Γλώσσας που ήταν τότε η Γλώσσα και της Ευρώπης και ιδιαίτερα κατά των Κληρικών  με την βίαιη αντικατάσταση με Φράγκους από Γερμανικά φύλλα. Προωθείται  με έμφαση η γλώσσα των Πληβείων,  με μεγάλο εμπλουτισμό νέων στοιχείων ,η Λατινική και έβαλε τις βάσεις του Λατινικού Πολιτισμού.

 Η Λατινική θεολογική εποπτεία

 Η Δυτική πνευματική  προσέγγιση απομακρύνεται από τους Πατέρες της Εκκλησίας και ιδιαίτερα από τους  3 Ιεράρχες Μέγα Βασίλειο, Γρηγόριο τον Θεολόγο και Ιωάννη τον Χρυσόστομο και προβάλλει τον Αυγουστίνο.

Η βίαιη συνένωση γερμανικών φύλων, οι βίαιες μεταβολές, η αυταρχική δομή με αντίστροφη λογική και ηθική έφεραν κάποια προσωρινά αποτελέσματα στη Δύση με εργαλεία την Δύναμη, την Αρπαγή, την υπάρχουσα  Θρησκευτική Οργάνωση, την με πολλές αντιστάσεις εκλατινισμένη πλέον Ρώμη.  Περί το 790 με εντολή του Καρλομάγνου συντάσσονται 4 βιβλία(Libri Karoline)  όπου διατυπώνονται θεολογικές-πολιτικές απόψεις  κατά της αναστήλωσης των εικόνων κ.λ.π. τα οποία ,περισσότερον,  τα αξιοποίησαν μετά το 1549 οι Προτεστάντες στις δικές τους επιδιώξεις. Τα αποτελέσματα είναι γνωστά ως Ιερά Εξέταση,ως  ατέλειωτοι Θρησκευτικοί πόλεμοι,ωςΜεταρρυθμίσεις,ως Σταυροφορίες, ως μίσος κατά του Βυζαντίου κ.λ.π.  

Η σύγκρουση πολιτισμών και θρησκειών  σε εξέλιξη σε Ελλάδα και Κύπρο.

Οι Φαϊνάσιαλ  Τάϊμς, τον Δεκέμβριο του 2011 , είχαν παρουσιάσει  ένα σενάριο υποθετικό: Το μεγαλύτερο και το ποιό πολυτελές  πλοίο του κόσμου με το όνομα « Καρλομάγνος» και επιβάτες εκπροσώπους από όλα τα μέλη της Ευρωζώνης ξεκινά το παρθενικό του ταξίδι.Στη μέθη της χαράς και του γλεντιού ,το πλοίο δέχεται ένα χτύπημα και αρχίζει να βουλιάζει. Πρώτο θύμα ο Έλληνας.  Αυτό παραπέμπει και στα θεωρητικά της ιδεολογικής πλατφόρμας που διατύπωσε ο  Αμερικανός καθηγητής του Χάρβαντ,  Σάμουελ Φίλιπ Χάντιγκτον ,για τον  την θωράκιση του Δυτικού Πολιτισμού  ως συνέχεια του Λατινικού που δρομολόγησε ο Καρλομάγνος. Μεταγενέστερος του Κίσινγκερ και διάδοχος στο πολιτικό πόστο ως Σύμβουλος του Κάρτερ, διατυπώνει την άποψη ότι ο Δυτικός Πολιτισμός  της Αμερικής, της Ευρωπαϊκής Ένωσης και του Νάτο για την ολοκλήρωσή του έχει ανάγκη από κάθαρση από ξένα Σώματα και ξεκάθαρα ονοματίζει την Ελλάδα και την Κύπρο ως Ορθόδοξες χώρες. Η λεγόμενη πνευματική ελίτ της Δύσης προσαρμόζεται ανάλογα και αυτό φαίνεται ξεκάθαρα με τα τεχνητά  ιδεολογικά στηρίγματα που προσπαθούν να δημιουργήσουν  με το Μουσείο της Ευρώπης στις Βρυξέλλες και με το Σπίτι της Ιστορίας της Ευρώπης. Είχε προηγηθεί   η σκόπιμη εξορία  από το βιβλίο της Ιστορίας της Ευρώπης του Ντυροζέλ, της Αρχαίας Ελληνικής Ιστορίας, της Ελληνορωμαϊκής και της Βυζαντινής.  Όλα έπρεπε να ξεκινούν  από την εποχή του Καρλομάγνου, με βάση την δήθεν πρώτη ενότητα με τον αυταρχισμό, την βαρβαρότητα, την αρπαγή. Ο Λατινικός-Δυτικός Πολιτισμός προσπαθεί να βρεί μια ιδεολογική ταυτότητα, βασανίζεται ακόμη από  το αντικληρικό πνεύμα ως συνέπεια και απόηχο των μεθόδων της Ιεράς Εξέτασης, αλλάζει προσανατολισμούς με διάφορα προσχήματα και  παραδόθηκε στη λατρεία του χρήματος. Κακώς Έλληνες κεφαλαιοκράτες για να ευρίσκονται στην άρχουσα έλίτ της Παγκοσμιοποίησης, δεν μελετούν την ιστορία και τις διαθήκες των Μεγάλων ΕΥΕΡΓΕΤΩΝ του έθνους, κακώς συμμετέχουν σε αυτή την παγκόσμια Σύγχυση και Θολούρα.  Με λίγη προσοχή θα βοηθούσαν όλη την Ευρώπη, αποκαλύπτοντας με λίγη προσπάθεια το πραγματικό υπόβαθρο της Ευρώπης, αυτό της Ρωμηωσύνης. Ίσως και οι Πολιτικοί μας θα μπορούσαν να βλέπουν βαθύτερα τα πράγματα.

Το βραβείο του Καρλομάγνου το πήρε και ο Κωνσταντίνος Καραμανλής την 4^η Μάη του 1978 ως πολιτικός  ηγέτης μιας μικρής χώρας που είχε ανάγκη στηρίγματος και ασφάλειας από τους κινδύνους του τότε Βορρά της Ε.Σ.Δ.Ε και της Τουρκίας. Είχε ζήσει την Δύση ως Ευρωπαίος και τότε στην ομιλία του, κατά την τελετή της απονομής, τόνισε την Αξία του Ελληνοχριστιανικού Πολιτισμού ως στοιχείο διαμόρφωσης της Ευρώπης.  Τότε ως Έθνος είχαμε την ποιο καθαρή ταυτότητα σε Ανατολή και Δύση. Τώρα η Δύση ψάχνεται να βρει ταυτότητα με χωροφύλακα το ΝΑΤΟ και μεθόδους Καρλομάγνου. 

Ας ξυπνήσουμε!.. Μετά τον Γολγοθά, η Ανάσταση.

Ο Ελληνισμός  είναι Παγκόσμια Πολιτιστική Δύναμη, αρκεί να σηκώσει το κεφάλι του, να έλθει σε συναίσθηση να αντικρύσε πρώται τους Πνευματικούς Θησαυρούς που περιφρόνησε. Τα σκάνδαλα στην Παιδεία από την 10τία του 1980  μας έφεραν στην κατάσταση που βιώνουμε τώρα. Αν συνέλθουμε ως Έθνος, θα αγαπήσουμε τον τόπο μας και θα βρούμε τον δρόμο της Προκοπής.  ΄Εχουμε  ξεστρατήσει ως Λαός,  με ηγέτες Λαοκόλακες.

Ακαριαίο ήταν το χτύπημα κατά της Κύπρου και οι δήθεν αφορμές είναι τυποποιημένες από τα χρόνια τα παλιά. 

Κατεβαίναμε με την Βικτώρια και μετά με την Πικαντίλι από το Ανατολικό Λονδίνο στο Κέντρο τις πρωϊνές ώρες της 25^ης  και ένας αδελφός Ελληνοκύπριος μας πρόσεξε  που σχολιάζαμε δημοσίευμα Αγγλικής  Εφημερίδας για τα τραγικά γεγονότα της Κύπρου και με νόημα μας ξάφνιασε στη γλώσσα μας…   « Στην Κύπρο και στην Ελλάδα  ζουν έντονα ακόμα τις προκλητικές καρναβαλικές εκδηλώσεις…». Προφανώς συζητούσαμε με άνεση, με ανησυχία και αγωνία 3 Ορθόδοξοι  και γύρω μας κυριαρχούσε  ένα πολύχρωμο πολύγλωσσο, πολυπολιτισμικό  κοινό σε έντονα εκκοσμικευμένο περιβάλλον.

Για την Αγγλία η Δευτέρα 25^ης Μαρτίου ήταν η αρχή της Μεγάλης Εβδομάδας για τους  Λατίνους ,όπως με έμφαση την έδειξαν τα κανάλια για τους δικούς τους λόγους. Εμφανέστατα το Πάσχα των Λατίνων  δεν έχει καμιά σχέση με το Ορθόδοξο Ελληνικό Πάσχα, όπως και η Μεγάλη Παρασκευή.

Λονδίνο 1^η4/2013      ΒΗΣΣΑΡΙΩΝ ΜΠΑΚΟΛΑΣ

Από εδώ, στο Λονδίνο, είχα προβληματισθεί για παράξενα και απίθανα δημοσιεύματα από 1978,π.χ. μειονότητες στην Ελλάδα.

Υπήρχε μια επίμονη και αδικαιολόγητη τάση   υποβιβασμού ή εξαφάνισης της Ιστορίας των Σουλιωτικών Αγώνων. Με το περιοδικό  "Ηπειρωτική Εταιρεία"  και κ.λ.π.προσπάθησα να κινήσω το ενδιαφέρον στην Ελλάδα για την επίμονη και αφύσικη επίθεση κατά των Σουλιωτικών  ΣΥΜΒΟΛΙΣΜΩΝ.  Την 6η Μαρτίου 2013 έμεινα κατάπληκτος στο Παρίσι με τον κεντρικό σταθμό του ΜΕΤΡΟ,στο 19ο διαμέρισμα, που φέρει το όνομα του Μάρκου Μπότσαρη και της Ομώνυμης μεγάλης Λεωφόρου προς τιμήν του ήρωα της ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ και πικραμένος για όσα συμβαίνουν στη Χώρα μου. Κακώς εμείς οι Σουλιώτες δεν προβάλαμε ποτέ την συμβολική  πρόταση του Δαγκλή-Μπότσαρη το 1913 για ίδρυση τότε τιμητικά Νομού Σουλίου με έδρα το Σούλι.  Αν ήταν τότε ουτοπικό,τώρα είναι εξαιρετικά επίκαιρο για απάντηση στους Αλβανικούς,Σκοπιανικούς και Νεοοθωμανικούς Εθνικισμούς,για απάντηση στους εσωτερικούς πράκτορες που έχουν "τρουπώσει"σε θέσεις-κλειδιά. Και πάλι απευθύνομαι στην κ. Φραγκουδάκη και την παρέα της ότι το πανελλήνιο "Αχός βαρύς ακούγεται/πολλά ντουφέκια πέφτουν,.."και ο βυζαντινός,ο Ύμνος της Ρωμηωσύνης "Τη Υπερμάχω Στρατηγώ τα Νικητήρια.." δεν ασκούσαν στα παιδιά μας Παιδαγωγικό Πειθαναγκασμό και Ψυχολογική Βία." Αγανακτισμένος γιατί χάσαμε τα παιδιά μας στο Εξωτερικό προωθώ  συνυπογράφοντας το μήνυμα που έλαβα.    B.M.  Λονδίνο 13/3/2013

7/3/2013

ΠΡΟΣ

 ΑΞΙΟΤΙΜΟΝ ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΟ

Κο ΑΝΤΩΝΗ ΣΑΜΑΡΑ

ΛΙΚΝΟ ΑΝΘΡΩΠΙΝΩΝ ΑΞΙΩΝ ΚΙ ΕΘΝΙΚΗΣ ΑΞΙΟΠΡΕΠΕΙΑΣ

ΠΑΡΓΑ-ΣΟΥΛΙ

Χίλια χρόνια επαρκούν για να σχηματισθεί ένα έθνος, μια ώρα από κακήν εκλογήν αρχόντων είναι αρκετή να το κρημνίσει. (Λόρδος Βύρωνας)

Η κακή εκλογή αρχόντων μας οδήγησε να ζούμε μια εποχή που τα «πάντα εσαλεύθησαν» όπως έγραφε για την εποχή του σε μια νεανική διακήρυξη ο Νίκος Καζαντζάκης, που η αλήθεια και το ουσιαστικό γίνονται σπάνιο, μέσα στην σύγχυση που επικρατεί, δυσεύρετο.

Δεν θα φτάναμε στο χάος αν υπήρχε υγιής κοινοβουλευτισμός, που αποτελεί την ορθότερη μορφή αυτοδιοικήσεως των ελεύθερων λαών. Αλλά για να εξυγιανθεί ο κοινοβουλευτισμός και για να σωθεί η χώρα, πρέπει να εξαφανισθεί η κομματική ακολασία.

Είναι αδύνατον να εφαρμοσθούν, εγκαίρως και επιτυχώς λύσεις των ελληνικών προβλημάτων,  αν η παμφαγία του κόμματος δεν κτυπηθεί κατακέφαλα. Διαφορετικά τι ωφελεί να πιστεύουμε ότι όλοι οι άνθρωποι γεννώνται ελεύθεροι και ίσοι; Κάθε πολίτης , έχει δικαίωμα και καθήκον να κάμει τα πάντα για να σταματήσει το κατρακύλισμα αυτό, το οποίο μας οδηγεί όλους στον γκρεμό. Όταν ο πολίτης λέει για ζητήματα του κράτους:  “Τί μ’ ενδιαφέρει  εμένα;” αυτό το κράτος είναι καταδικασμένο να χαθεί. Ο ελληνικός λαός δεν ζητεί θαύματα από τους ηγέτες του ζητεί ΕΛΛΑΔΑ.

ΕΛΛΑΔΑ: Ιστορία-Πολιτισμός-Δημοκρατία.

Η ΙΣΤΟΡΙΑ είναι θεματοφύλακας μεγάλων πράξεων, μάρτυρας του παρελθόντος, παράδειγμα και δάσκαλος για το παρόν και μεγάλος σύμβουλος για το μέλλον.

Ο ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ έχει σκοπό την πρόοδο, όχι των Επιστημών και των Μηχανών, αλλά του ΑΝΘΡΩΠΟΥ. Καταραμένος να είναι ο πολιτισμός, αν χρειάζεται για την συντήρηση του να καταβροχθίζει ανθρώπους.

Το πιο άμεσο κριτήριο της ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ και συγχρόνως ένα από τα μυστικά της πολιτικότητας είναι το να προνοεί και να εξασφαλίζει, ώστε κανένας πολίτης, οσοδήποτε ταπεινός να εμποδίζεται, είτε για λόγους καταγωγής, είτε για λόγους γνωριμιών να φτάσει στα πιο μεγάλα αξιώματα και στις πιο ανώτερες διακρίσεις της πολιτείας. Η αξιοκρατία, ο σεβασμός και η τήρηση των ΝΟΜΩΝ είναι τα κύρια συστατικά.

Αναφέρει ο Δημοσθένης: «Οι νόμοι είναι η ψυχή της πολιτείας και όπως και το σώμα, άμα χάσει την ψυχή πεθαίνει έτσι και η πολιτεία, άμα λείψουν οι νόμοι, διαλύεται».  Συνεχίζει ο Ευριπίδης: «Τρεις είναι οι αρετές που οφείλεις ν’ ασκείς, να τιμάς τους Θεούς, ν’ αγαπάς τους γονείς που σε ανέθρεψαν και να σέβεσαι τους νόμους της Ελλάδος…»

Αυτός ο πλούτος είναι γεννήματα του τόπου μας, ΙΣΤΟΡΙΑ-ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ-ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ, που απλώθηκαν να φωτίσουν την ανθρωπότητα. Σήμερα ο τόπος που τα γέννησε τ’ ανέθρεψε και τα πρόσφερε, θυσιάζεται στο βωμό της Παγκοσμιοποίησης και της Οικονομικής κρίσης που μας οδηγεί στην Συρρίκνωση και τον Αφανισμό.

Το έγκλημα γίνεται εκ προμελέτης ή εν βρασμώ?

Στην συρρίκνωση και τον αφανισμό οδηγήθηκαν με συνοπτικές διαδικασίες η ιστορική αλυσίδα της νεότερης αλλά και Ευρωπαϊκής Ιστορίας που γράφτηκε στα χρόνια της Τουρκοκρατίας από τους ‘Έλληνες και τις φιλικές συμμαχικές δυνάμεις της Ευρώπης και της Ρωσίας. Αναφερόμαστε στο ΣΟΥΛΙ και την ΠΑΡΓΑ.

… «Τα γενόμενα εις το Σούλι είναι θαύμα Θεού…»

Η επιγραμματική αυτή φράση ανήκει στον Γενικό Προβλεπτή της Γαληνότατης  Δημοκρατίας στα Επτάνησα. Την έγραψε σε αναφορά προς τον Δόγη της Βενετίας τον Απρίλιο του 1772 , είκοσι σχεδόν χρόνια πριν ο Αλίς επιτεθεί κατά του Σουλίου. Και πολύ πριν από την Γαλλική Επανάσταση.

Με τους βηματισμούς των Σουλιωτών πρόβαλε η άνοιξη τους σκλαβωμένους Έλληνες ως θεϊκό δώρο ανακυκλώσεως του πόθου για ελευθερία…

Θα ψάλει ο Λόρδος Βύρωνας: «Στο Σουλιώτικο βράχο προς της Πάργας το χώμα γενεά σιδερένια ως και σήμερα είναι που από μάνες Δωρίδες λες και βγαίνει ακόμα.»

 Η Ελλάδα μας σήμερα περισφίγγεται από μύριους εξωτερικούς και εσωτερικούς κινδύνους. Το θαύμα της Ιστορίας μας που μερικοί προσπαθούν να μη γίνεται πιστευτό στη «σοφή» εποχή μας, που έμαθε να τα μετράει όλα με αριθμούς νομισμάτων, προφανώς και την τιμή και την αξιοπρέπεια  και την ελευθερία.

Η ιστορική ανάταση, η παγκόσμια ακτινοβολία, το δέος του ιστορικού θαύματος είναι η κληρονομιά της φυλής μας.

Στα Ιστορικά Αρχεία της Ευρώπης και της Αγίας Πετρούπολης η Ιστορία του Σουλίου και της Πάργας ζωντανεύει για να κρατηθεί  στο ΠΑΝΘΕΟΝ ΤΗΣ ΙΣΤΟΡΙΑΣ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ.

Και στο παρελθόν αρκετές δεκαετίες πριν, πάλι τραυματίστηκε η Πάργα και το Σούλι (ως Σουλιώτικη Συμπολιτεία τότε).

Η μεν Πάργα με την μετατόπιση από το Νομό Θεσπρωτίας στο Νομό Πρεβέζης, το δε Σούλι (ως Σουλιώτικη Συμπολιτεία) μοιράστηκες στους Νομούς Θεσπρωτίας, Ιωαννίνων, Πρεβέζης.  Όλα στο βωμό της μικροπολιτικής φιλοδοξίας;

Αυτό όμως που βιώνουμε είναι εκτέλεση. Το σπάσιμο της ιστορικής αλυσίδας και η ένταξη της Πάργας από ανεξάρτητος Δήμος που ήταν στο Καναλάκι (Φανάρι) κρατώντας για τους τύπους την επωνυμία Δήμος Πάργας, έχει ήδη συρρικνώσει κι έχει υποβαθμίσει την Πάργα κάνοντας τη από δήμο σε συνοικία. Μια πόλη με μεγάλη τουριστική κίνηση, με ακίνητη περιουσία, με κληροδότημα που ευεργέτησε τον τόπο και τους κατοίκους, μια πόλη που έδωσε κίνητρα ανάπτυξης στην ζωή των κατοίκων, που δεν χρειάστηκε κρατική χορηγία, βρέθηκε σήμερα υποθηκευμένη.

Ποιοι ευθύνονται; Τι οδήγησε την Πάργα στο ξεπούλημα της; Τι οδήγησε τον τόπο στο λυκόφως;

Οι κάτοικοι της Πάργας προέβησαν σε κινήσεις σωτηρίας.

Σύσσωμοι , ομόψυχα προκειμένου να μη χάσει ο τόπος τους τις αξίες που κληρονόμησαν. Μάζεψαν υπογραφές και κατέθεσαν  υπόμνημα στην κυβέρνηση με την ελπίδα να παραμείνει η Πάργα ανεξάρτητος δήμος.

Το ίδιο έγινε και από τον Πρόεδρο της Ιστορικής Κοινότητας Σουλίου πριν λίγα χρόνια (Κο Ευάγγελο Οικονόμου) ώστε το Σούλι να παραμείνει ιστορική κοινότητα και όχι συνοικία της Παραμυθιάς που παραπλανητικά μετονομάστηκε Δήμος Σουλίου. Η ιστορική ανάταση, η παγκόσμια ακτινοβολία, το δέος του ιστορικού θαύματος είναι η κληρονομιά της φυλής μας.

Αυτός ο τόπος, αυτοί οι αγώνες, αυτοί οι ήρωες, αυτοί οι νεκροί είναι του έθνους αγλάισμα των Πανελλήνων  καύχημα και το δικό μας  σεπτό και ακριβό προσκύνημα.

Όμως το Σούλι και η Πάργα με την φυσική και ιστορική τους μεγαλοπρέπεια αξίζουν μια καλύτερη τύχη κι ευρύτερη προβολή, ώστε να βιωθεί και να αξιοποιηθεί από τους Πανέλληνες αυτό το μέγα επικό κεφάλαιο, το οριακό στην Ιστορική μοίρα του Έθνους.

Σκοπό έχουμε ν’ αναστήσουμε τη συνείδηση στο Παγκόσμιο  ναό των Ανθρωπίνων Αξιών και της Εθνικής Αξιοπρέπειας.

Απευθύνομαι με τη φωνή της Πάργας και του Σουλίου στους εκλεκτούς του ελληνικού κοινοβουλίου και ως Ευρώπη, στο Ευρωπαϊκό κοινοβούλιο μη μας οδηγείτε στο Λυκόφως.

Με σεβασμό στους Θεσμούς

Μαργαρίτα Παππά

Υπάρχουν και 4 ντοκουμέντα ως συνημμένα από τα οποία το σπουδαιότερο είναι η συλλογική καταγγελία Δημάρχων και παραγόντων της περιοχής της Σουλιώτικης Συμπολιτείας. Αδύνατη για μένα η μεταφορά τους στην Ιστοσελίδα Σουλιώτικα.

Ελληνορθόδοξη Κοινότητα  Αγίου Ελευθερίου   LEYTON   ΛΟΝΔΙΝΟΥ

  ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΚΑΙ ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ-

ΕΥΑΓΟΡΑΣ ΠΑΛΛΗΚΑΡΙΔΗΣ

Την  Κυριακή ,10 Μαρτίου 2013  και ώρα 11^η π.μ. θα γίνει Εκδήλωση Μνήμης  για τον  Ελληνοκύπριο ήρωα και Εθνομάρτυρα Ευαγόρα Παλληκαρίδη.

Οργανώνεται από την Ελληνορθόδοξη Κοινότητα  Αγίου Ελευθερίου  LEYTON  Ανατολικού ΛΟΝΔΙΝΟΥ ,που γίνεται κάθε χρόνο.

Η επιμνημόσυνη Δέηση  θα γίνει στον Ι.Ν. Αγίου Ελευθερίου, θα συμμετάσχουν με απαγγελίες ,τραγούδια και κατάθεση στεφάνου οι μαθητές  του Σχολείου της Ομώνυμης Κοινότητας και θα ομιλήσει για τον αείμνηστο ήρωα ο κ.Βησσαρίων Μπακόλας.

Ο ΠΡΟΕΔΡΟΣ    ΑΚΗΣ ΙΩΑΝΝΙΔΗΣ

Ευχαριστώ θερμά το Δ.Σ. της Ελληνοορθόδοξης Κοινότητας Αγίου Ελευθερίου Leyton  Ανατολικού Λονδίνου που μου έδωσε αυτήν την μοναδική ευκαιρία να γυρίσω πίσω 57 χρόνια και να ξαναζήσω τους επικούς αγώνες του Κυπριακού Λαού και περισσότερο από όλα το πνεύμα θυσίας και αυτοθυσίας της Ελληνικής Κυπριακής Νεολαίας. Θα αναφέρω δυό επετειακά παραδείγματα.

 Το Πρώτο :     Τέτοιες μέρες, στις 14 του Μάρτη 1956, στην Λάρνακα, όπως γράφει ο Δ.Μικελλίδης, στην κηδεία του ποιο μικρού ήρωα της Ε.Ο.Κ.Α, του 7χρονου Δημητράκη Δημητριάδη, τα κορίτσια χόρευαν τον χορό του Ζαλόγγου και τραγουδούσαν «Στη στεριά δεν ζει το ψάρι/κι΄ούτ’ανθός στην αμμουδιά κι οι Σουλιώτισσες δεν ζούνε/ δίχως την Ελευθεριά.

Και το δεύτερο:         Τέτοιες μέρες του Μάρτη,13 ξημερώνοντας14,ένα χρόνο αργότερα, το 1957 στις Κεντρικές φυλακές της Λευκωσίας, απαγχονίζεται ο Νεαρώτερος αγωνιστής της Ε.Ο.Κ.Α. ο μαθητής με τα πολλά χαρίσματα 18χρονος Ευαγόρας Παλληκαρίδης από την Τσάδα της Πάφου. Δεν αξιώθηκαν οι γονείς του Μιλτιάδης και Αφροδίτη,τα 4 άλλα αδέρφια του να του κάνουν αξιοπρεπή κηδεία διότι ο Δυνάστης με τις χιλιάδες στρατιωτών Ειδικών Δυνάμεων  έτρεμε και από το χτύπημα από τις καμπάνες. Και η καμπάνα της Ορθόδοξης Εκκλησιάς που σήμαινε συναγερμό Ψυχών, ήταν ένα ισχυρό όπλο για τον αγωνιζόμενο για Λευτεριά Λαό. Ο Δυνάστης τοποθέτησε το σεπτό  Σώμα του Βαγορή στα  «Φυλακισμένα μνήματα», στον ίδιο νωπό τάφο που πριν από λίγες μέρες με τον ίδιο απάνθρωπο τρόπο είχε ταφεί ο Αετός του Μαχαιρά, ο Γρηγόρης Αυξεντίου.  Ποιός δάσκαλος και ποιος γονιός είχε τότε την δύναμη της Λογικής να συγκρατήσει τέτοια φλογισμένα νειάτα;!...Και ποια μητέρα μπορούσε να αντέξει τα βασανιστήρια του σπλάχνου της στη φυλακή που είχαν επινοήσει από τότε τα έξυπνα…πλέγματα- αόρατα παραπετάσματα, όπως αργότερα τις λεγόμενες έξυπνες ..βόμπες.

Στη Λάρνακα καταγράφτηκε τότε για την εν ψυχρώ δολοφονία του μικρού Δημητράκη το ξέσπασμα σε κλάματα κάποιας  Αγγλίδας που γνώριζε το γειτονόπουλο. Αλλά και η Παγκόσμια κατακραυγή μετά την καταδίκη του Ευαγόρα Παλληκαρίδη με πρώτη την ίδια την Αγγλία,δείχνουν ότι οι Λαοί   έχουν κατανόηση για το Δίκαιο. Κάποια άδικα και μεγάλα συμφέροντα ολίγων Εξουσιαστών βασανίζουν ανθρώπους και χωρίζουν λαούς. Ο Παλληκαρίδης ,Παλληκαρά έλεγαν τον Παππού του,είναι ο ένατος και ο τελευταίος που τον ανέβασαν στην κρεμάλα. Με γρήγορες διαδικασίες είχαν καταδικάσει για αγχόνη άλλα 26 παλληκάρια. Δεν τόλμησαν οι δυνάμεις της Βίας και της Τρομοκρατίας να τελειώσουν τα  ωμά εγκλήματα, διότι η Υποκρισία ξεσκεπάζεται επικίνδυνα.  ΄Ετσι περνούσαν οι ζοφερές και οι μαύρες τότε μέρες στην Κύπρο που στο βάθος έβλεπες κάποιο φως και διαγράφονταν ελπίδες Ελευθερίας.

Ο  Ευαγόρας Παλληκαρίδης  γεννήθηκε  στο ορεινό χωρίο Τσάδα της Πάφου,

 Ευαγόρας Παλληκαρίδης (1938-1957)

 

  στις  28 Φεβρουαρίου του 1938. Είναι το τέταρτο παιδί από τα 5 της πολύτεκνης οικογένειας Μιλτιάδη και Αφροδίτης Μαυρομάτη. Είναι δεύτερος ξάδελφος του απαγχονισθέντα  την 21^η Σεπτεμβρίου 1956 ήρωα Στέλλιου Μαυρομάτη.  Στο Δημοτικό του χωριού του πάντα αριστεύει και διακρίνεται για το  ήθος και τον χαρακτήρα του. Από την πρώτη τάξη στο γυμνάσιο ο Βαγορής ζούσε ποιό έντονα εκείνη την εποχή του 1950.Ζούσε έντονα την πίκρα  για την αθέτηση της υπόσχεσης των Άγγλων για την ένωση της Κύπρου με την Ελλάδα. Ζούσε έντονα το  Ενωτικό με την Ελλάδα αποτέλεσμα 97% του δημοψηφίσματος  που είχε γίνει από την Εθναρχούσα τότε Εκκλησία της Κύπρου. Αυτό  σημάδεψε πολύ βαθειά την καρδιά του 13χρονου μαθητή του Γυμνασίου. Το ίδιο έγινε και για όλα τα άλλα παιδιά της Κύπρου. Το 1953 στο Ιακώβιο Γυμναστήριο αντί της Ελληνικής Σημαίας αναρτήθηκε η Αγγλική και αυτό ξεσήκωσε όλους τους μαθητές σε διαδήλωση διαμαρτυρίας. Ο Ευαγόρας  αναρριχήθηκε στον ιστό και κατεβάζει την Σημαία. Συλλαμβάνεται ο 15ντάχρονος  για τα γεγονότα της Πάφου και αργότερα αφέθηκε ελεύθερος λόγω της ηλικίας του. Αυτό επανέλαβε στη Δερύνεια στις 14 Αυγούστου 1996 ο Σολωμός Σολωμού με την τουρκική σημαία.

Από τότε ο Ευαγόρας  Παλληκαρίδης   μοιράζεται τη νεανική του ορμή σε αγώνες, διαδηλώσεις, διαμαρτυρίες και να γράφει ποιήματα. Ήταν ένα παιδί  πολύ προικισμένο με πολλά χαρίσματα και προσόντα. Μας άφησε ένα πλούσιο πνευματικό έργο σε πολύ μικρό χρονικό διάστημα και  σε νεαρή ηλικία. Από τότε έδειξε τα ηγετικά του προσόντα ξεσηκώνοντας με ακράτητο ενθουσασμό για διαδηλώσεις για διαμαρτυρίες για υπεύθυνη παρουσία παντού. Στις 17 Νοεμβρίου1955 συλλαμβάνεται από τις κατοχικές δυνάμεις της Αγγλίαςκαι δικάζεται. Δεν παραδέχεται όμως την ενοχή του και παραπέμπεται  γιανα δικαστεί πάλι στις  στις 6 Δεκεμβρίου. Τότε, μαθητής της προ τελευταίας τάξης του Γυμνασίου, παίρνει την μεγάλη απόφαση με την ευχή του πατέρα του. 5 Δεκεμβρίου 1956,παραμονή της δίκης,στα 17 του χρόνια, περνάει στην παρανομία.

__ «Καλύτερα πατέρα να ανεβώ στα βουνά παρά να να με βασανίζουν στη φυλακή».

__Πήγαινε παιδί μου στην ευχή του Θεού και να είσαι Τίμιος και Δίκαιος.!.»

Μπαίνει κρυφά στο σχολείο του και για αποχαιρετισμό  άφησε στην έδρα ένα σημείωμα ,όπου μεταξύ των άλλων έγραφε:

Θα πάρω μιαν ανηφοριάν, θα πάρω μονοπάτια,

Να βρω τα σκαλοπάτια που παν στη Λευτεριά.

Εγκαταλείπει το σχολείο και δίνει τον όρκο του αγωνιστή.

«Ορκίζομαι εις το όνομα της Αγίας Τριάδος ότι:

1.- Θα αγωνισθώ με όλας μου τας δυνάμεις διά την Απελευθέρωσιν της Κύπρου από τον Αγγλικόν ζυγόν, θυσιάζων και αυτήν την ζωήν μου.

2.- Δεν θα εγκαταλείψω τον Αγώνα υπό οιονδήποτε πρόσχημα

 παρά μόνον όταν διαταχθώ υπό του Αρχηγού της Οργανώσεως και αφού εκπληρωθή ο Σκοπός του Αγώνος.

3.- Θα πειθαρχήσω απολύτως εις τας διαταγάς του Αρχηγού της Οργανώσεως και μόνον τούτου.

4.- Συλλαμβανόμενος θα τηρήσω απόλυτον εχεμύθειαν τόσον επί των μυστικών της Οργανώσεως

 όσον και επί των ονομάτων των συμμαχητών μου, έστω και εάν βασανισθώ δια να ομολογήσω.

5.- Δεν θα ανακοινώ εις ουδένα διαταγήν της Οργανώσεως ή μυστικόν το οποίον περιήλθεν εις γνώσιν μου

 παρά μόνον εις εκείνους δι΄ ούς έχω εξουσιοδότησιν υπό του Αρχηγού της Οργανώσεως.

6.- Τας πράξεις μου θα κατευθύνη μόνον το συμφέρον του Αγώνος και θα είναι απηλλαγμέναι πάσης ιδιοτελείας ή κομματικού συμφέροντος.

7.- Εάν παραβώ τον όρκον μου θα είμαι ΑΤΙΜΟΣ και άξιος πάσης τιμωρίας»

Μετά εντάσσετα στις ένοπλες ανταρτικές ομάδες της Εθνικής Οργάνωσης  Κυπρίων Αγωνιστών, της Ε.Ο.Κ.Α. του Διγενή. Από τότε πρωτοστατεί σε πολλές μάχες και στα περισσότερα γεγονότα μέχρι την 18^η Δεκεμβρίου 1956.  Τότε σε στροφή δρόμου στη  Λυσό, έπεσε σε ενέδρα Αγγλικής περιπόλου με δυό  συναγωνιστές του που διέφυγαν.Στη δίκη της 25^ης Φεβρουαρίου 1957 παραδέχτηκε την ενοχή του, δεν άφησε περιθώρια υπεράσπισης στους δικηγόρους του και δήλωσε στους δικαστές:    «Γνωρίζω ότι θα με κρεμάσετε. Ό,τι έπραξα, το  έπραξα ως Έλλην Κύπριος, όστις ζητεί την Ελευθερίαν  του. Τίποτε άλλο». Η Παγκόσμια κατακραυγή, όπως προανάφερα δεν έφερε αποτέλεσμα για την ζωή του Παλληκαριού.

Σταθερή μένει αυτή η απόφαση για αυτοθυσία για τρεις και περισσότερο μήνες μέχρι τα μεσάνυχτα της 13^ης με-14ης Μαρτίου. Ο Ευαγόρας Παλληκαρίδης απαγχονίζεται στις Κεντρικές Φυλακές της Λευκωσίας.   Ο Βαγόρας γνώριζε καλά ότι το 1956 είχαν κρεμασθεί  στην ίδια κρεμαλα 8 γενναίοι Κύπριοι συναγωνιστές.. Γνώριζε καλά ότι  μέσα στις Κεντρικές φυλακές ο Δυνάστης είχε φτιάξει το κοιμητήριο που  οι πονεμένοι γονείς και συγγενείς και οι αποφασισμένοι αγωνιστές το είχαν ονομάσει « Φυλακισμένα Μνήματα».

Αυτά όλα είναι η συνέχιση και η επανάληψη της Αυτοθυσίας του Αρχιεπισκόπου Κυπριανού και των άλλων επισκόπων της Κύπρου στις  9 Ιουλίου 1821.

«Δεν θέλω Κκιόρογλου εγιώ να φύω που την Χώραν

Θέλω να μείνω Κκιόρογλου κι ας πα’ να με σκοτώσουν.

………………………………………………………………………………..

Η Ρωμηωσύνη έν φυλή συνόκαιρη του κόσμου

Κανένας δεν εβρέθηκεν για την ιξηλείψει..

Η Ρωμηωσύνη εν να χαθεί όντας ο κόσμος  λείψει.»

Εμείς οι Ρωμηοί, εμείς οι Ορθόδοξοι Έλληνες αναπτύξαμε έναν Πολιτισμό  από τα παλιά τα χρόνια διαφορετικό από τους άλλους πολιτισμούς ,τον Πολιτισμό της Προσφοράς, της Θυσίας και της Αυτοθυσίας. Δεν έχει απολύτως καμιά σχέση με τα φαινόμενα καμικάζι, με τα φαινόμενα θρησκευτικού φονταμελισμού και επιθετικής αυτοκτονίας.

Εμείς τον πολιτισμό μας τον ορίζομε ως βίωση και δημιουργία υπερατομικών αξιών.

Η Αυτοθυσία του Αρχιεπισκόπου Κυπριανού και των άλλων επισκόπων του 1821 ως υπερατομική αξία πότισε τις ρίζες του δέντρου της Ελευθερίας των Ελληνοκυπρίων και τα πολλά παλληκάρια της Ε.Ο.Κ.Α  του Διγενή έφεραν το εφικτό αποτέλεσμα του 1959,την Ανεξάρτητη Κύπρο. Όλοι βοήθησαν για αυτό το εφικτό αποτέλεσμα, αλλά οι θυσίες των κυπρίων παλληκαριών είναι η κορυφή της προσφοράς. Είναι το Ελληνικό Φιλότιμο που ο αείμνηστος π.Ρωμανίδης το αναλύει ως πρακτική υπαρξιακή το γνωστό μας Θρησκεία, Πατρίδα και Οικογένεια. Θησαυρός Αξιών που για χρόνια τον πολεμούν εκείνοι που δεν τον κατανοούν ή δεν τον κατέχουν.

Αναφέρθηκα στα προηγούμενα από μια μεγάλη ανησυχία διαβάζοντας σε πολλά μπλόγκς και στην Σημερινή της Κύπρου,27-1-2013.Διάβασα λοιπόν, ότι έγινε κάποια προσπάθεια να απαγορευθεί η επίσκεψη των μαθητών στα «φυλακισμένα μνήματα». Τέτοια και χειρότερα φαινόμενα, κρίσεως Αξιών και Πολιτισμού είχαμε και έχουμε και στην Ελλάδα. Αυτή η κρίση Αξιών που προηγήθηκε, έφερε την οικονομική κρίση στην Ελλάδα.   Το παρήγορο για την Κύπρο είναι , ότι αμέσως σθεναρά αντέδρασαν         παράγοντες εκπαιδευτικοί. Μια από τις απαντήσεις ήταν: «Τα Φυλακισμένα Μνήματα είναι η Δόξα της Κύπρου, είναι η δικαίωση του ανθρώπου, είναι το προσκυνητάρι του Παγκόσμιου πολιτισμού. Πού να το περίμενες αυτό Ευαγόρα Παλληκαρίδη;!!!..: Αναλαμπές πολιτισμού Θυσίας και Αυτοθυσίας έχουμε στην Κύπρο στα μέσα του Αυγούστου το 1966 με τα γεγονότα της Δερύνειας. Η θυσία του Τάσου Ισαάκ  πυροδότησε το Ζωντανό Πνεύμα του Παλληκαρίδη στην ψυχή του Σολωμού Σολωμού που αναρριχήθηκε στον κοντό και κατέβασε την τουρκική σημαία. Με το αίμα της ζωής του, υπενθύμησε σε όλον τον κόσμο και ίδιαίτερα στους βιομήχανους των ατέρμονων συνομιλιών,ότι η παράταση του εγκλήματος Εισβολής  της Τουρκίας είναι παγκόσμια ιστορική ανωμαλία.

Πέρασαν πολλά χρόνια από τότε. Στον ορίζοντα βλέπουμε και πάλι σύννεφα. Τότε η πρώτη Προκήρυξη της 1^ης Απριλίου 1955 άρχιζε:   «Με την βοήθεια του Θεού ,με πίστη στον τίμιο Αγώνα μας με την συμπαράσταση ολοκλήρου του Ελληνισμού…». Αυτά ήταν τα μεγάλα μας όπλα τότε. Στην πορεία μας αν κάναμε λάθη είναι καιρός με Μετάνοια και με το Έλεος του Θεού, να ανασυντάξουμε τις ακαταμάχητες δυνάμεις μας.

Αιωνία σας η Μνήμη Αθάνατοι Ήρωες. Ζήτω η Κύπρος μας!.. Ζήτω το Ελληνικό μας Έθνος!..

Leyton  10-3-2013                  Βησσαρίων Μπακόλας

ΒΗΣΣΑΡΙΩΝ  ΝΙΚ. ΜΠΑΚΟΛΑΣ

Πάρεδρος Παιδ.Ινσ.-Επιθεωρητής

Dip.ed.,b.ed.,b.pol.sc.,prodr.ed(3952/82 ΔΙΚΑΤΣΑ

Αγίου Κων/νου 17 Παλλήνη,153.51

Τηλ.φαξ 2106031874,κ.6974771776

Email  vissarionbakolas@yahoo.gr