ΓΕΩΡΓΑΝΙΤΙΚΗ ΗΧΩã
ΤΡΙΜΗΝΙΑΙΑ ΕΚΔΟΣΗ ΑΥΓΟΥΣΤΟΣ 2009 ΑΡΙΘ. ΦΥΛΛΟΥ 5
1.- Μια εικόνα του Εμείς .
Στον συνοικισμό Μπάλλα του Δ.Δ.Γεωργάνων Λάκκας Σουλίου σώζεται ένα μικρό μέρος από τον Βόρειο μεγάλο αύλακα για την άρδρευση των χωραφιών της Ευαγγελίστριας και κάτω (Μπιτάρια κ.λ.π.) με φυσική ροή. Είναι στο ίδιο ύψος με την πηγή του Γκουπέ και το κομμάτι αυτό είναι στον δρόμο, ως υποστήριγμα και βάση του αυλόκηπου του Αναστασίου Γού-ση,επάνω από τα σπίτια του Κωνσταντίνου Μπακόλα και της Βιργινίας Καρβελά.
Ήταν δηλαδή στην κορυφή του ιστορικού συνοικισμού και αυτό είναι μια σημαντική μαρτυρία, που αποδεικνύει ότι οι προγονοί μας ,χωρίς μηχανικά μέσα αλλά με πρωτόγονα ,έκαναν σωστά τεχνικά έργα. Αυτό επιβεβαιώνε-ται και από την ονομασία με την λέξη Γκουμπέ που σημαίνει τεχνικό έρ-γο με σκεπή.
Εκεί μεγαλώσαμε κουβαλώντας καυσόξυλα για το καζάνι, στάχτη για την αλυσίβα, βελέντζες, μουτάφια από γίδινα μαλλιά, χιράμια και όλα τα σκου-τιά για ζεμάτισμα και πλύσιμο. Εκεί ήταν μεγάλες πέτρες ή πρόχειρες α-πλώστρες για το στράγκισμα. Εκεί υπήρχε μεγάλο (50 με 70 μέτρα μήκος και πλάτος 1 μέτρο) αβαθές χωμάτινο αργιλώδες ( από γλήνα) αυλάκι-χαντάκι, που μάζευε τα νερά από τις πολλές κατά μήκος πηγές. Εκεί ποτί-ζαμε τα κοπάδια από τα γιδοπρόβατα, τα ντόπια αγελάδια και αλογομού-λαρα και τα συμπαθή γομάρια.
Τους καλοκαιρινούς μήνες που τελείωναν τα νερά των πηγαδιών οι Ζωρι-στινοί και οι Λεπαδιώτες έφερναν και αυτοί τα κοπάδια για πότισμα. Συ-νηθισμένο φαινόμενο οι σκυλοκαυγάδες με τις ανάλογες προεκτάσεις στα ζώα και στους ανθρώπους. Υπήρχαν δρόμοι, το παλαιό και νεώτερο Ντερ-βένι, υπήχε το μεγάλο προσκήνημα της Ευαγγελίστριας, υπήρχε έντονη ζωή, υπήρχε ανθρωπιά και αλληλοκατανόηση.
Αυτά ήθελα να περιγράψω στα παιδιά μου και στους ξένους που ήλθαν από μακριά για τη βάπτιση στην Βαγγελίστρα. Κάποιος χωριανός λυπήθηκε την ταλαιπωρία των ξένων , προ πάντων από την πιθανή έλλειψη νε-ρού….!!!!.
2.- Μια καθημερινή πράξη του Εμείς.
Και φύγαμε από αυτή την απειλή του νερού όλοι από το ξακουστό για τα πολλά του τρεχούμενα νερά χωριό μας, τους Γεωργάνους, για να πάμε στο ξηρότερο και στο ποιό άνυδρο μέρος της Ελλάδας, στην Ιεράπε-τρα.Εκεί, πριν από 30 χρόνια, και στα γύρω χωριά της κάθε σπίτι εκτός από τα πολύ βαθειά πηγάδια και άλλα μέτρα, σε κάθε νοικοκυριό αποθήκευαν νερά σε δεξαμενές των 40 και άνω κυβικών μέτρων. Και είχαν κατορθώσει να προμηθεύουν όλη την Ελλάδα με τα κηπευτικά τους.
Τώρα δεν χρησιμοποιούν τις ατομικές δεξαμενές τους, διότι με το συλλογι-κό και συνεργατικό τους πνεύμα, έκαμαν μεγάλη Δεξαμενή, με το Φράγ-μα. Χωρίς σπατάλη ούτε σταγόνας νερού, κάθε νοικοκυριό έχει από 5-10 ωρολόγια νερού σε όλα τα χωράφια και τις πλαγιές των βουνών και λόφων. Κι έτσι με τα κηπευτικά τους τροφοδοτούν και την Ευρώπη. Είχα προτείνει σε χωριανούς μου πριν από πολλά χρόνια να τους μεταφέρω και να τους φιλοξενήσω με δικά μου έξοδα στην άγονη, στην άνυδρη και στην ξερή Ιε-ράπετρα, για να πάρουμε μια εικόνα συνεργασίας. Και επαναλαμβάνω την πρόσκληση για 4 άτομα. Εκεί μεγαλώνουν τα χωριά και τα σχολεία. Δεν εγκατέλειψαν τα κτήματά τους και οι επιστήμονες . Στους Γεωργάνους μεγαλώνει το νεκροταφείο και τα θαυμάσια πολλά νερά μας πάνε χαμένα με γενική ερήμωση και αύξηση της αγριότητας.
Γιατί στον ευλογημένο τόπο μας για πολλά χρόνια εγκαταστάθηκε και κυριαρχεί ο Εγωπαθής Ξερόλας;
Ευκαιριακά παραθέτω λίγα στοιχεία από το Φράγμα Βρα-μονιά που αφορούν το 2009:Τιμή νερού κατά κυβικό μέτρο 13 λεπτά, κάθε δικαιούχος μπορεί να κάνει χρήση 100 κυβικά μέτρα για κήπο,για κά-θε στρέμμα θερμοκηπίου 800 κυβικά,για κάθε δένδρο 7 κυβικά. Αυτά ανα-κοινώνονται στην αρχή της ΄Ανοιξης ως πλαίσια δράσης. Οι ΤΟΕΒ έχουν εμπειρείες και βοηθούν όταν οι ντόπιοι θελήσουν.---Ας ξεχάσουμε τουλάχι-στον το μέτρημα με την βαρέλα.
Πέμπτη 17 Δεκεμβρίου 2009
ΓΕΩΡΓΑΝΙΤΙΚΗ ΗΧΩ
ΤΡΙΜΗΝΙΑΙΑ ΕΚΔΟΣΗ ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΣ 2009 ΑΡΙΘ. ΦΥΛΛΟΥ
1.Χαρούμενη και ευλογημένη χρονιά το 2009 Το 2008 πέρασε με χαμένο τον προσανατολσμό στα παιδιά μας ιδιαίτερα, από δικά μας λά-θη,αδιαφορία και πονηρές σκοπιμότητες. Την 12η Νοεμβρίου 2008 στα Άνω Λιόσια τεκμηριώθηκε αυ-τή η θλιβερή διαπίστωση,ως αποτέλεσμα βίαιων πολιτιστικών μεταβολών. Μόνο η ειλικρινἠς Με-τάνοια μπορεί να διώξει το μίσος και τη Βία και να ανοίξει τον δρόμο στην Ελπίδα,την Ειρήνη και στην Αγάπη. Εμείς οι μεγαλύτεροι της 10ετίας του 40 εί-χαμε τότε χειρότερα βάσανα και μεγαλύτερα προ-βλήματα,αλλά οι γονείς μας μαζί με τους δασκά-λους μας με την Αγάπη τους μας έδιναν Όραμα Ελπίδας και Υπομονής με Αγωγή Ψυχής.
2.-- Εφημερίδες στο χωριό μας.
Πρώτη προσπάθεια είχε γίνει στη δεκαετία του 1920 από τους έφηβους τότε και μαθητές του Σχολαρχείόυ Δερβιζιάνων αείμνηστους Χαρίλαο Τσόγκα, Αριστείδη Κουτή και Δημήτριο Κύργιο. Κατά περιγραφή των ίδιων, ήταν Εφημερίδα του Τοί-χου Πρωτοποριακή για εκείνη την εποχή.
Αργότερα , τον καιρό της Κατοχής,Ιούνιο του 1944,οι Ιερολοχίτες που είχαν έδρα το χωριό μας κυκλοφόρησαν την ΜΕΓΑΛΗ ΕΛΛΑΔΑ και την Σατυρική με το όνομα ΚΟΥΤΣΟΥΚΕΛΑ αντίγραφα των οποίων έσωσε ο Στρατηγός και τ. Υφυπουργός Κατσαδήμας.
Τον Απρίλιο του 2008 κυκλοφόρησε η ΓΕΩΡΓΑΝΙΤΙΚΗ ΗΧΩ.
3.
4.-Οι θησαυροί του χωριού μας
Είναι το υγιεινό ημιορεινό κλίμα με τον καθαρό αέρα με το πολύ οξυγόνο και την μικρή υγρασία,
είναι τα πολλά καθαρά νερά που κάποτε (1972) μας ζήτησαν για εμφιάλωση,
είναι η μοναδική ποικιλία του εδάφους με συνεχείς εναλλαγές,
είναι τα βουνά μας με τον απέραντο ορίζοντα και τον σχετικά πλούσιο κάμπο που κάποτε ποτίζονταν από τον Άνω Αχέροντα και τις πηγές μας,
είναι οι πολύμορφοι λόφοι και μικροκοιλάδες με τα ρέματα και τους λάκκους,
είναι οι εγκαταλειμμένοι κήποι και τα χωράφια μας στις πλαγιές, στα ισιώματα και στον κάμπο,
είναι τα πλούσια λιβάδια που κάποτε έβοσκαν ντόπια προσαρμοσμένα στον ιδιό-μορφο τόπο μας ζώα όπως μικρόσωμα άλογα που τώρα τα λένε άλογα της Πίνδου πολλά μουλάρια και γαϊδούρια ,βόδια και αγελάδες με πολλά μοσχάρια, πολλά γιδοπρόβατα με πολλές στάνες στα ριζώματα των βουνών μας,
είναι τα πολλά άγρια ζώα και τα πολλά είδη πουλιών,που ζουν και τώρα πληθαί-νουν στα δάση και στην καταπράσινη άγρια και όμορφη φύση, μαζί με τα αγριο-γούρουνα… είναι………είναι…., ( η συνέχεια στο επόμενο).
5. Φύγαμε, ξεχάσαμε και περιφρονούμε,
όχι μόνο την πλούσια ιστορική κληρονομιά, που ευτυχώς για δείγμα είδαμε στην ιστοσελίδα του χωριού,
όχι μόνο το απέραντο και πλούσιο σε χλωρίδα και πανίδα φυσικό μουσείο
αλλά και τα πατρογονικά μας κτήματα, με την μόνιμη δικαιολογία ότι είναι φτωχά, ότι δεν συμφέρει, ότι είναι επιζήμια, ότι δεν φέρνουν κέρδη,ότι είναι επίπο-νη και σκληρή αυτή η ενασχόληση.
6.—Η μόνη και τελευταία ελπίδα: Οι Δρόμοι παντού
Εγωιστικά ή κοντόφθαλμα εμποδίζουμε ακόμα και δικούς μας να αποκτήσουν πρόσβαση στα σπίτια τους ή εκβιάζουμε καταστάσεις. Μπορούμε όμως να ανοί-ξουμε και να συντηρήσουμε πολλούς δρόμους προς κάθε κατεύθυνση, πρώτα βα-σικούς άξονες και μετά κατά περίπτωση σε όλα τα κτήματα, σε όλα τα αξιοθέα-τα,σε όλα τα ιστορικά μέρη.
ΤΡΙΜΗΝΙΑΙΑ ΕΚΔΟΣΗ ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΣ 2009 ΑΡΙΘ. ΦΥΛΛΟΥ
1.Χαρούμενη και ευλογημένη χρονιά το 2009 Το 2008 πέρασε με χαμένο τον προσανατολσμό στα παιδιά μας ιδιαίτερα, από δικά μας λά-θη,αδιαφορία και πονηρές σκοπιμότητες. Την 12η Νοεμβρίου 2008 στα Άνω Λιόσια τεκμηριώθηκε αυ-τή η θλιβερή διαπίστωση,ως αποτέλεσμα βίαιων πολιτιστικών μεταβολών. Μόνο η ειλικρινἠς Με-τάνοια μπορεί να διώξει το μίσος και τη Βία και να ανοίξει τον δρόμο στην Ελπίδα,την Ειρήνη και στην Αγάπη. Εμείς οι μεγαλύτεροι της 10ετίας του 40 εί-χαμε τότε χειρότερα βάσανα και μεγαλύτερα προ-βλήματα,αλλά οι γονείς μας μαζί με τους δασκά-λους μας με την Αγάπη τους μας έδιναν Όραμα Ελπίδας και Υπομονής με Αγωγή Ψυχής.
2.-- Εφημερίδες στο χωριό μας.
Πρώτη προσπάθεια είχε γίνει στη δεκαετία του 1920 από τους έφηβους τότε και μαθητές του Σχολαρχείόυ Δερβιζιάνων αείμνηστους Χαρίλαο Τσόγκα, Αριστείδη Κουτή και Δημήτριο Κύργιο. Κατά περιγραφή των ίδιων, ήταν Εφημερίδα του Τοί-χου Πρωτοποριακή για εκείνη την εποχή.
Αργότερα , τον καιρό της Κατοχής,Ιούνιο του 1944,οι Ιερολοχίτες που είχαν έδρα το χωριό μας κυκλοφόρησαν την ΜΕΓΑΛΗ ΕΛΛΑΔΑ και την Σατυρική με το όνομα ΚΟΥΤΣΟΥΚΕΛΑ αντίγραφα των οποίων έσωσε ο Στρατηγός και τ. Υφυπουργός Κατσαδήμας.
Τον Απρίλιο του 2008 κυκλοφόρησε η ΓΕΩΡΓΑΝΙΤΙΚΗ ΗΧΩ.
3.
4.-Οι θησαυροί του χωριού μας
Είναι το υγιεινό ημιορεινό κλίμα με τον καθαρό αέρα με το πολύ οξυγόνο και την μικρή υγρασία,
είναι τα πολλά καθαρά νερά που κάποτε (1972) μας ζήτησαν για εμφιάλωση,
είναι η μοναδική ποικιλία του εδάφους με συνεχείς εναλλαγές,
είναι τα βουνά μας με τον απέραντο ορίζοντα και τον σχετικά πλούσιο κάμπο που κάποτε ποτίζονταν από τον Άνω Αχέροντα και τις πηγές μας,
είναι οι πολύμορφοι λόφοι και μικροκοιλάδες με τα ρέματα και τους λάκκους,
είναι οι εγκαταλειμμένοι κήποι και τα χωράφια μας στις πλαγιές, στα ισιώματα και στον κάμπο,
είναι τα πλούσια λιβάδια που κάποτε έβοσκαν ντόπια προσαρμοσμένα στον ιδιό-μορφο τόπο μας ζώα όπως μικρόσωμα άλογα που τώρα τα λένε άλογα της Πίνδου πολλά μουλάρια και γαϊδούρια ,βόδια και αγελάδες με πολλά μοσχάρια, πολλά γιδοπρόβατα με πολλές στάνες στα ριζώματα των βουνών μας,
είναι τα πολλά άγρια ζώα και τα πολλά είδη πουλιών,που ζουν και τώρα πληθαί-νουν στα δάση και στην καταπράσινη άγρια και όμορφη φύση, μαζί με τα αγριο-γούρουνα… είναι………είναι…., ( η συνέχεια στο επόμενο).
5. Φύγαμε, ξεχάσαμε και περιφρονούμε,
όχι μόνο την πλούσια ιστορική κληρονομιά, που ευτυχώς για δείγμα είδαμε στην ιστοσελίδα του χωριού,
όχι μόνο το απέραντο και πλούσιο σε χλωρίδα και πανίδα φυσικό μουσείο
αλλά και τα πατρογονικά μας κτήματα, με την μόνιμη δικαιολογία ότι είναι φτωχά, ότι δεν συμφέρει, ότι είναι επιζήμια, ότι δεν φέρνουν κέρδη,ότι είναι επίπο-νη και σκληρή αυτή η ενασχόληση.
6.—Η μόνη και τελευταία ελπίδα: Οι Δρόμοι παντού
Εγωιστικά ή κοντόφθαλμα εμποδίζουμε ακόμα και δικούς μας να αποκτήσουν πρόσβαση στα σπίτια τους ή εκβιάζουμε καταστάσεις. Μπορούμε όμως να ανοί-ξουμε και να συντηρήσουμε πολλούς δρόμους προς κάθε κατεύθυνση, πρώτα βα-σικούς άξονες και μετά κατά περίπτωση σε όλα τα κτήματα, σε όλα τα αξιοθέα-τα,σε όλα τα ιστορικά μέρη.
ΓΕΩΡΓΑΝΙΤΙΚΗ ΗΧΩγ
ΤΡΙΜΗΝΙΑΙΑ ΕΚΔΟΣΗ ΟΚΤΩΒΡΙΟΣ 2008 ΑΡΙΘ. ΦΥΛΛΟΥ 3
1.Από τη Λεβεντιά των προγόνων μας
Ένα συμβολικό κειμήλιο του Χωριού μας από την φουστανέλα. Είναι πάντα επί-καιρο διότι το θηρίο με αγιότητα και αντρειοσύνη δαμάζεται, με αρετή και τόλμη.
2.Και από τα γράμματα-σπουδάματα/ του Θεού τα πράματα.
Και ένα άλλο ακόμη: Η μεταλλική «ΣΦΡΑΓΙΣ ΤΗΣ ΕΦΟΡΕΊΑΣ ΤΩΝ ΕΚΚΛΗΣΙΩΝ ΚΑΙ ΤΗΣ ΣΧΟΛΗΣ ΓΕΩΡΓΆΝΟΥ-1816».
3.Οι μητέρες τότε ανάτρεφαν Άνδρες.
Εκείνα τα χρόνια ,που αλώνιζαν οι Τουρκοαλβανοί και αργότερα μέχρι τις μέρες μας, δεν υπήρχε λόγος να σκεφτούν για το αυτονόητο, το βιολογικό φύλο ,Αρσενικό ή Θηλυκό. Οι εκπαιδευτικοί μας τώρα προοδευτικά και εκσυγχρονιστικά εκπαιδεύονται και για το Κοι-νωνικό Φύλο από το Πρόγραμμα Καλλιπάτειρα(β.ε.σελ.75).
4.Η Ηχώ Ευχαριστεί, Συγχαίρει και Εύχεται,
ό,τι καλύτερο, για τον Εφημέριο του χωριού μας ιερέα π.Ιωάννη Τσιρούκη που για χρόνια συγκέντρωνε και με μεγάλη επιμέλεια διεφύλαττε τα πε-ρισσότερα κειμήλια της Εκκλησιαστικής μας Κοινότητας. Και το σπουδαιό-τερο για τον Γέροντα και τους Συνεργάτες του ήταν, το ότι έγινε για πρώτη φορά Καταγραφή αυτού του πολύτιμου υλικού. Η μεγάλη του Αγωνία πρέ-πει να περάσει σε μας τους Ενορίτες και στα παιδιά μας για την Ασφάλεια ,την Επιστημονική Αξιοποίηση και Συντήρηση. Τουλάχιστον τα υπολείμμα-τα από το Κληροδότημα Ζηκίδη πρέπει να διατεθούν για αυτόν τον σκο-πό,όπως και για τα υπολείμματα του παραπεταμένου Κοινοτικού Αρχείου.
5.Το πετυχημένο πανηγύρι.
Η Ομώνυμη με την Καθολική μας Εκκλησία Αδελφότητα έδειξε, με την διοργάνωση του Πανηγυριού, ότι μπορεί και κινητοποιεί μεγάλα αποθέματα Γεωργανίτικου Φιλότιμου. Αυ-τό το δυναμικό περιμένουμε να κινητοποιήσει και προς άλλες ουσιαστικώ-τερες Δράσεις,π.χ. μπορεί να σπάσει την Σιωπή για το Κληροδότημα. Το πε-ράσαμε ωραία,που γράφει και η ιστοσελίδα,είναι λίγο,διότι θυμίζει το Ρωμαϊκό της παρακμής, «άρτον και θεάματα».
6. Η Ενότητα του Χωριού, ως Βασική Προϋπόθεση.
Τέθηκαν υπ΄ όψη στην Ηχώ σε φωτοαντίγραφο, οι υπογραφές παραγόντων και χωριανών για κάποιο έγγραφο με θέμα ΕΛΕΓΧΟΣ ΚΑΙ ΔΙΑΦΑΝΕΙΑ. Αρκετοί, μεταξύ των οποίων και Νομικοί , το είδαν ως σοβαρή προσπάθεια. Αλλά» είναι δύσκολη η Παρρησία και το Ανάστημα, ιδιαίτερα προς τις Αρ-χές και προϋποθέτει «καθαρή Φωλιά» και προ πάντων Ενότητα.
7.Τό Αγροτικό Κτηνιατρείο Γεωργάνων.
Ο Αείμνηστος Πρύτανης του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων Δάκαρης με τις αρ-χαιολογικές του έρευνες με επίκεντρο τη Λάκκα Σούλη ,το 1977,απέδειξε την σημασία της κτηνοτροφίας για χιλιάδες χρόνια για την ΄Ήπειρο και έ-δειξε το ασφαλές ελπιδοφόρο μέλλον. Η Δωδώνη π.χ. τον επαληθεύει. Το 1962,με την βοήθεια των χωριανών μας που παραχώρησαν και οικόπεδο πε-τύχαμε την έκδοση Β.Δ. ίδρυσης Αγροτικού Κτηνιατρείου Λάκκας Σουλίου με έδρα το χωριό μας. Το θυμάται και το μνημονεύει ο κ.Ηλίας Πάτσης,διότι και αυτός βοήθησε. Περιμέναμε εξέλιξη και Ανάπτυξη και άλλων Υπηρε-σιών Ορεινής Οικονομίας στο χωριό μας αφού παραχωρήσαμε και οικόπε-δο. Επανδρώθηκε το 1984,ως κενή οργανική θέση Αγροτικού Κτηνιάτρου. Ούτε υπηρεσίες είδαμε,ούτε προσωπικό, ούτε μια Επιστημονική εκδήλωση για ενημέρωση ή Έρευνα,ούτε μια πρακτική Συμβουλή. Ποιος νέος από το χωριό μας μπορεί να αξιολογήσει τους πλούσιους φυσικούς θησαυρούς της Λάκκας,όταν μια άγνωστη και πολύ χρήσιμη για την περιοχή Υπηρεσία εί-ναι ανύπαρκτη,ή υπάρχει μόνο στα χαρτιά; Μετά από ΄45 χρόνια ξοδέψαμε χρόνο δύο ημερών και πάρα πολλά τηλέφωνα θέλοντας να μάθουμε για το Αγροτικό Κτηνιατρείο Γεωργάνων. Τους είπαμε ότι τα άλλα Αγροτικά Κτη-νιατρεία, κατά το Οργανοδιάγραμμα Υπηρεσιών, φαίνονται ότι λειτουργοὐν. Δεν φαίνεται να λειτουργεί το δικό μας ,της Λάκκας Σούλη. Επειδή στα Γιάννινα ενοχλήθηκαν και απείλησαν ότι αδικαιλόγητα οι υπη-ρεσίες απασχολούνται, σταματήσαμε την Έρευνα και ενημερώσαμε τηλε-φωνικά τον Δήμαρχό μας κ.Ντακαλέτση.
8.Εμπειρείες από την Ζωή. Το κτηματολόγιο.
Διαβάσαμε ότι και η Αλβανία απέκτησε Κτηματολόγιο,ως Κλειδί και Βάση Ανάπτυξης. Τα ποικιλώνυμα ατομικά συμφέροντα του Κατεστημένου ωφελούνται από το χάος της ανυ-παρξίας Ελληνικού Κτηματολογίου.
Πιεζόμαστε και φαίνεται ότι περνάμε σε μια κρίσιμη και τελική φάση. Μας έχουν φέρει και σε μια κατάσταση αδιαφορίας,αφήνοντας τα χωράφια,τους βοσκότοπους κ.λ.π. τα έγ-γεια κτήματά μας,τα δικά μας αλλά και του Χωριού,σε κατάσταση εγκατάλειψης.
Η δορυφορική εικόνα θα τα βγάλει όλα ένα απέραντο Δάσος. Αυτές τις μέρες κυνηγοί από διάφορα μέρη της Ελλάδος, στήνουν καρτέρια μέσα στο χωριό. Τα λίγα κοπάδια από πρό-βατα βρίσκουν κάποια Ασφάλεια γύρω-γύρω από τα σπίτια και τις αυλές μας. Δεν ανοί-χτηκαν δρόμοι και κλείστηκαν οι παλαιοί διότι ποτέ δεν συντηρήθηκαν.
Όσοι ζούμε στην Αθήνα και σε άλλα μέρη όλου του κόσμου κάτι πρέπει να κάνουμε με ό-σους φυλάνε Θερμοπύλες στο χωριό μας. Δεν έχουμε ξεκαθαρισμένες ούτε τις Κοινοτικές Ιδιοκτησίες που πρέπει να Δηλωθούν. ΄Έγινε κάποια σχετική αναφορά και στο προηγού-μενο φύλλο του Ιουλίου.
Μας παρασύρουν επιφανειακά τα σκάνδαλα μεταβίβασης,αποχαρακτηρισμού,πωλήσεων μεγάλων εκτάσεων,ενώ πρέπει να λάβουμε Πρόνοια για αυτά που με αίμα μας κληρονό-μησαν οι πρόγονοί μας και να τα σώσουμε ανεξάρτητα από την χαμηλή τους αξία. Είμα-σταν φτωχοί, αλλά νοικοκυραίοι.
Ζήσαμε για χρόνια στην Αγγλία και τώρα συνεχίζομε να έχουμε εικόνα, μέσα από το Κε-ντρικό τους Πανεπιστήμιο. Στους δρόμους ζητιανεύουν οι απόγονοι 3ης και 4ης Γενιάς Α-γροτών που οικογενειακά άφησαν τον τόπο τους τον καιρό της πρώτης εκβιομηχάνησης στον κόσμο .Είχαν τότε, όλοι καλές δουλειές και περνούσαν ωραία. Οι Λόρδοι και οι τότε προνοητικοί τώρα χαίρονται τις φάρμες τους και οι απόγονοι των νοικοκυραίων πένονται.
9.Το εδώ και τώρα: ωραίο σύνθημα αλλά μεγάλη Παγίδα.
Επιβεβαιώνεται από το προηγούμενο παράδειγμα. Οι ίδιες σταθερές και αιώνιες σκοτεινές δυνάμεις ανοιχτά για τον τόπο μας στους Finational Times μας προτρέπουν: «Μας εμποδί-ζει η ιδιομορφία σας που δεν ισοπεδώνεται από την Νέα Τάξη. Έχετε ένα Προνομιακό οι-κόπεδο με ήλιο και καλό κλίμα. ..Το θέλουμε. ..Ξεκουμπιστήτε ρέ.. Όλη η σημαντική ακίνη-τη ιδιοκτησία περνάει σε ξένα χέρια…Μέσω Τραπεζών θα ακολουθήσουν τα σπιτάκια σας και τα χωραφάκια σας….» ( Από το περιοδικό Ρεσάλτο,8 Ιουνίου 2008)
10.Πρόσκληση σε εκδήλωση για θέματα Παιδείας.Τετάρτη 12η Νοεμβρίου 7μ.μ. στην αίθουσα Μελίνας Μερκούρη του Δήμου Άνω Λιοσίων.
ΤΡΙΜΗΝΙΑΙΑ ΕΚΔΟΣΗ ΟΚΤΩΒΡΙΟΣ 2008 ΑΡΙΘ. ΦΥΛΛΟΥ 3
1.Από τη Λεβεντιά των προγόνων μας
Ένα συμβολικό κειμήλιο του Χωριού μας από την φουστανέλα. Είναι πάντα επί-καιρο διότι το θηρίο με αγιότητα και αντρειοσύνη δαμάζεται, με αρετή και τόλμη.
2.Και από τα γράμματα-σπουδάματα/ του Θεού τα πράματα.
Και ένα άλλο ακόμη: Η μεταλλική «ΣΦΡΑΓΙΣ ΤΗΣ ΕΦΟΡΕΊΑΣ ΤΩΝ ΕΚΚΛΗΣΙΩΝ ΚΑΙ ΤΗΣ ΣΧΟΛΗΣ ΓΕΩΡΓΆΝΟΥ-1816».
3.Οι μητέρες τότε ανάτρεφαν Άνδρες.
Εκείνα τα χρόνια ,που αλώνιζαν οι Τουρκοαλβανοί και αργότερα μέχρι τις μέρες μας, δεν υπήρχε λόγος να σκεφτούν για το αυτονόητο, το βιολογικό φύλο ,Αρσενικό ή Θηλυκό. Οι εκπαιδευτικοί μας τώρα προοδευτικά και εκσυγχρονιστικά εκπαιδεύονται και για το Κοι-νωνικό Φύλο από το Πρόγραμμα Καλλιπάτειρα(β.ε.σελ.75).
4.Η Ηχώ Ευχαριστεί, Συγχαίρει και Εύχεται,
ό,τι καλύτερο, για τον Εφημέριο του χωριού μας ιερέα π.Ιωάννη Τσιρούκη που για χρόνια συγκέντρωνε και με μεγάλη επιμέλεια διεφύλαττε τα πε-ρισσότερα κειμήλια της Εκκλησιαστικής μας Κοινότητας. Και το σπουδαιό-τερο για τον Γέροντα και τους Συνεργάτες του ήταν, το ότι έγινε για πρώτη φορά Καταγραφή αυτού του πολύτιμου υλικού. Η μεγάλη του Αγωνία πρέ-πει να περάσει σε μας τους Ενορίτες και στα παιδιά μας για την Ασφάλεια ,την Επιστημονική Αξιοποίηση και Συντήρηση. Τουλάχιστον τα υπολείμμα-τα από το Κληροδότημα Ζηκίδη πρέπει να διατεθούν για αυτόν τον σκο-πό,όπως και για τα υπολείμματα του παραπεταμένου Κοινοτικού Αρχείου.
5.Το πετυχημένο πανηγύρι.
Η Ομώνυμη με την Καθολική μας Εκκλησία Αδελφότητα έδειξε, με την διοργάνωση του Πανηγυριού, ότι μπορεί και κινητοποιεί μεγάλα αποθέματα Γεωργανίτικου Φιλότιμου. Αυ-τό το δυναμικό περιμένουμε να κινητοποιήσει και προς άλλες ουσιαστικώ-τερες Δράσεις,π.χ. μπορεί να σπάσει την Σιωπή για το Κληροδότημα. Το πε-ράσαμε ωραία,που γράφει και η ιστοσελίδα,είναι λίγο,διότι θυμίζει το Ρωμαϊκό της παρακμής, «άρτον και θεάματα».
6. Η Ενότητα του Χωριού, ως Βασική Προϋπόθεση.
Τέθηκαν υπ΄ όψη στην Ηχώ σε φωτοαντίγραφο, οι υπογραφές παραγόντων και χωριανών για κάποιο έγγραφο με θέμα ΕΛΕΓΧΟΣ ΚΑΙ ΔΙΑΦΑΝΕΙΑ. Αρκετοί, μεταξύ των οποίων και Νομικοί , το είδαν ως σοβαρή προσπάθεια. Αλλά» είναι δύσκολη η Παρρησία και το Ανάστημα, ιδιαίτερα προς τις Αρ-χές και προϋποθέτει «καθαρή Φωλιά» και προ πάντων Ενότητα.
7.Τό Αγροτικό Κτηνιατρείο Γεωργάνων.
Ο Αείμνηστος Πρύτανης του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων Δάκαρης με τις αρ-χαιολογικές του έρευνες με επίκεντρο τη Λάκκα Σούλη ,το 1977,απέδειξε την σημασία της κτηνοτροφίας για χιλιάδες χρόνια για την ΄Ήπειρο και έ-δειξε το ασφαλές ελπιδοφόρο μέλλον. Η Δωδώνη π.χ. τον επαληθεύει. Το 1962,με την βοήθεια των χωριανών μας που παραχώρησαν και οικόπεδο πε-τύχαμε την έκδοση Β.Δ. ίδρυσης Αγροτικού Κτηνιατρείου Λάκκας Σουλίου με έδρα το χωριό μας. Το θυμάται και το μνημονεύει ο κ.Ηλίας Πάτσης,διότι και αυτός βοήθησε. Περιμέναμε εξέλιξη και Ανάπτυξη και άλλων Υπηρε-σιών Ορεινής Οικονομίας στο χωριό μας αφού παραχωρήσαμε και οικόπε-δο. Επανδρώθηκε το 1984,ως κενή οργανική θέση Αγροτικού Κτηνιάτρου. Ούτε υπηρεσίες είδαμε,ούτε προσωπικό, ούτε μια Επιστημονική εκδήλωση για ενημέρωση ή Έρευνα,ούτε μια πρακτική Συμβουλή. Ποιος νέος από το χωριό μας μπορεί να αξιολογήσει τους πλούσιους φυσικούς θησαυρούς της Λάκκας,όταν μια άγνωστη και πολύ χρήσιμη για την περιοχή Υπηρεσία εί-ναι ανύπαρκτη,ή υπάρχει μόνο στα χαρτιά; Μετά από ΄45 χρόνια ξοδέψαμε χρόνο δύο ημερών και πάρα πολλά τηλέφωνα θέλοντας να μάθουμε για το Αγροτικό Κτηνιατρείο Γεωργάνων. Τους είπαμε ότι τα άλλα Αγροτικά Κτη-νιατρεία, κατά το Οργανοδιάγραμμα Υπηρεσιών, φαίνονται ότι λειτουργοὐν. Δεν φαίνεται να λειτουργεί το δικό μας ,της Λάκκας Σούλη. Επειδή στα Γιάννινα ενοχλήθηκαν και απείλησαν ότι αδικαιλόγητα οι υπη-ρεσίες απασχολούνται, σταματήσαμε την Έρευνα και ενημερώσαμε τηλε-φωνικά τον Δήμαρχό μας κ.Ντακαλέτση.
8.Εμπειρείες από την Ζωή. Το κτηματολόγιο.
Διαβάσαμε ότι και η Αλβανία απέκτησε Κτηματολόγιο,ως Κλειδί και Βάση Ανάπτυξης. Τα ποικιλώνυμα ατομικά συμφέροντα του Κατεστημένου ωφελούνται από το χάος της ανυ-παρξίας Ελληνικού Κτηματολογίου.
Πιεζόμαστε και φαίνεται ότι περνάμε σε μια κρίσιμη και τελική φάση. Μας έχουν φέρει και σε μια κατάσταση αδιαφορίας,αφήνοντας τα χωράφια,τους βοσκότοπους κ.λ.π. τα έγ-γεια κτήματά μας,τα δικά μας αλλά και του Χωριού,σε κατάσταση εγκατάλειψης.
Η δορυφορική εικόνα θα τα βγάλει όλα ένα απέραντο Δάσος. Αυτές τις μέρες κυνηγοί από διάφορα μέρη της Ελλάδος, στήνουν καρτέρια μέσα στο χωριό. Τα λίγα κοπάδια από πρό-βατα βρίσκουν κάποια Ασφάλεια γύρω-γύρω από τα σπίτια και τις αυλές μας. Δεν ανοί-χτηκαν δρόμοι και κλείστηκαν οι παλαιοί διότι ποτέ δεν συντηρήθηκαν.
Όσοι ζούμε στην Αθήνα και σε άλλα μέρη όλου του κόσμου κάτι πρέπει να κάνουμε με ό-σους φυλάνε Θερμοπύλες στο χωριό μας. Δεν έχουμε ξεκαθαρισμένες ούτε τις Κοινοτικές Ιδιοκτησίες που πρέπει να Δηλωθούν. ΄Έγινε κάποια σχετική αναφορά και στο προηγού-μενο φύλλο του Ιουλίου.
Μας παρασύρουν επιφανειακά τα σκάνδαλα μεταβίβασης,αποχαρακτηρισμού,πωλήσεων μεγάλων εκτάσεων,ενώ πρέπει να λάβουμε Πρόνοια για αυτά που με αίμα μας κληρονό-μησαν οι πρόγονοί μας και να τα σώσουμε ανεξάρτητα από την χαμηλή τους αξία. Είμα-σταν φτωχοί, αλλά νοικοκυραίοι.
Ζήσαμε για χρόνια στην Αγγλία και τώρα συνεχίζομε να έχουμε εικόνα, μέσα από το Κε-ντρικό τους Πανεπιστήμιο. Στους δρόμους ζητιανεύουν οι απόγονοι 3ης και 4ης Γενιάς Α-γροτών που οικογενειακά άφησαν τον τόπο τους τον καιρό της πρώτης εκβιομηχάνησης στον κόσμο .Είχαν τότε, όλοι καλές δουλειές και περνούσαν ωραία. Οι Λόρδοι και οι τότε προνοητικοί τώρα χαίρονται τις φάρμες τους και οι απόγονοι των νοικοκυραίων πένονται.
9.Το εδώ και τώρα: ωραίο σύνθημα αλλά μεγάλη Παγίδα.
Επιβεβαιώνεται από το προηγούμενο παράδειγμα. Οι ίδιες σταθερές και αιώνιες σκοτεινές δυνάμεις ανοιχτά για τον τόπο μας στους Finational Times μας προτρέπουν: «Μας εμποδί-ζει η ιδιομορφία σας που δεν ισοπεδώνεται από την Νέα Τάξη. Έχετε ένα Προνομιακό οι-κόπεδο με ήλιο και καλό κλίμα. ..Το θέλουμε. ..Ξεκουμπιστήτε ρέ.. Όλη η σημαντική ακίνη-τη ιδιοκτησία περνάει σε ξένα χέρια…Μέσω Τραπεζών θα ακολουθήσουν τα σπιτάκια σας και τα χωραφάκια σας….» ( Από το περιοδικό Ρεσάλτο,8 Ιουνίου 2008)
10.Πρόσκληση σε εκδήλωση για θέματα Παιδείας.Τετάρτη 12η Νοεμβρίου 7μ.μ. στην αίθουσα Μελίνας Μερκούρη του Δήμου Άνω Λιοσίων.
ΓΕΩΡΓΑΝΙΤΙΚΗ ΗΧΩγ
ΤΡΙΜΗΝΙΑΙΑ ΕΚΔΟΣΗ ΙΟΥΛΙΟΣ 2008 ΑΡΙΘ. ΦΥΛΛΟΥ 2
1.Το Ιστορικό Χωριό που σβήνει, παραμένει ένα, από τα μεγαλύτερα της Λάκκας Σούλη.
Αυτό φαίνεται όχι μόνο από τους εγγεγραμμένους στους εκλογικούς καταλόγους, αλλά περισ-σότερο φάνηκε φέτος από το γέμισμα ης Μεγάλης Παναγιάς μας, κι ας ήταν κλειστά τα περισ-σότερα σπίτια.
Από την Μεγάλη Πέμπτη μέχρι και την Λαμπρή, συνεορτάσαμε Ζώντες και Κεκοιμημένοι, την Σταύρωση, την Ταφή και την Ανάσταση του Χριστού ενωμένοι με Πίστη, Αγάπη και Ελπίδα. Αυτό το μοναδικό συμβολικό συνταίριασμα, δείχνει την Σοφία των απλών Προγόνων μας.
2.Η Αντήχηση από την ΗΧΩ.
Με διακριτικότητα, προσοχή και σεβασμό το πρώτο φύλλο κυκλοφόρησε πολύ περιορισμένα. Η ΗΧΩ δεν δέχτηκε κανένα σχόλιο, καμιά παρατήρηση,ή απόρριψη ή υπόδειξη. Από αδιαφο-ρία;..Από Περιφρόνηση;..Από Σκεπτικισμό;..
3.Η Σιωπή είναι Χρυσός .
Και υπάρχουν αρκετοί λαλίστατοι, που συνήθως, φλυαρούντες επιπλέουν, ως Φελλοί και επιτι-θέμενοι προκλητικά, επιβάλλουν την Μούγκα,με δημοκρατικές διαδικασίες.
Την ημέρα της Λαμπρής, όλοι ακούσαμε το «Εν Αρχή ην ο Λόγος…».,τον Λόγον της Ρωμηο-σύνης τον Λόγον της Θυσίας για τον άλλον.
Αλλά και με κοσμική προσέγγιση η Αθηναϊκή Δημοκρατία στηρίζονταν βασικά στην Ισηγορί-α. Οι παππούδες και οι γιαγιάδες μας που δεν γνώριζαν πολλά γράμματα, αυτά τα υπερκάλυ-πταν, τονίζοντας τον Σεβασμό.
4.Οι Εξετάσεις και η Αξιοκρατία,
Συνδέονται με την Ευγενή Άμιλλα και δείχνουν την δημοκρατική πορεία στην Πράξη.
Είναι διαστροφή από όποιον χρησιμοποιεί ισοπεδωτικά κάποιες επιτυχίες για να οργανώνει φιέστες που καταργούν την Αξιοκρατία.
Αντί να επιβραβεύουν την Διάκριση, χρησιμοποιούν τα παιδιά μας, προωθώντας ολοκληρωτι-κές νοοτροπίες με λαϊκίστικο μανδύα.
5.Τα πολλά και καλά νερά του Χωριού μας, Ευλογία και Δώρο του Θεού.
Από την κακοδιαχείριση, το πείσμα, την αρπαγή, τα πολλά δικαστήρια, από τις υπογραφές για δήθεν ακαταλληλότητα, κ.λ.π. πέσαμε στην παγίδα ελάχιστων που τα πλούσια δώρα τα μετα-σχημάτισαν σε στοιχεία Διάλυσης.
Η ονομασία Γκουμπές, το παλαιό υδραυλικό κτίσμα στο ύψος της Πηγής και σε 300 μέτρα Β,τα σημάδια από τις δύο Δέσεις στο ποτάμι, είναι δείγματα σημαντικών εγγειοβελτικών έργων των προγόνων μας· για την εποχή, τους ήταν οι πραγματικοί Προοδευτικοί, του ιδρώτα και του κόπου, με συλλογικό Πνεύμα Συνεργασίας.
6.Οι νερόμυλοι του Χωριού.
Σε όλα σχεδόν τα χωριά εκδηλώθηκε κάποιο ενδιαφέρον για τη διάσωση, την συντήρηση, την αποκατάσταση του νερόμυλου,ως πολιτιστικό δείγμα μικρής τοπικής βιοτεχνίας.
Τα έβαλαν σε προγράμματα και χρηματοδοτήθηκαν. Εμείς δεν αφήσαμε κανένα σημάδι και ας γίνεται λόγος για δύο.
Ο ένας είναι ο Παλαιόμυλος,κοντά στην τοποθεσία που υπήρχαν πολλά απολιθωμένα όστρακα και ένα τοξωτό γεφύρι.Ο άλλος είναι απέναντι από την βίλα του Νάκα. Γιατί τόση αδιαφορία;
7.Το Κοινοτικό Αρχείο.
Το περασμένο καλοκαίρι έγινε μια μικρή προσπάθεια για το εγκαταλειμμένο Κοινοτικό Αρχείο στο ανοικτό και επίσης εγκαταλειμμένο Παρθεναγωγείο.
Συγκεντρώθηκαν πολλά από τα σκορπισμένα έγγραφα και βιβλία και μεταφέρθηκαν για περισ-σότερη Ασφάλεια στο κτίριο του Δημοτικού Σχολείου, με προοπτική με μέριμνα της Δημαρχί-ας να ταξινομηθούν και να προστατευθούν.
Προφορική παράκληση είχε τεθεί στον κ.Δήμαρχο στην αρχή της πρώτης του θητείας,τότε που προω-θούσε να εντάξει σε πρόγραμμα το Παρθεναγωγείο. Πού βρίσκεται αυτό το εξαιρετικά σοβαρό θέμα;
8.Συγχαρητήρια.
Για τα έργα της Αγίας Παρασκευής, για το Θέατρο και για την διαμόρφωση του χώρου.
Μέχρι τώρα δεν κατορθώσαμε να βρούμε μια συνολική ανάλυση για το κόστος των Μελετών, για την Χρηματοδότηση, για την Εκτέλεση και την Εποπτεία, για τον υπεύθυνο Εργοδότη και την Παράδοση των έργων.Περιμένοντας τα αυτονόητα, δεν ενοχλήσαμε ποτέ κανέναν.
Η ΗΧΩ, αν θα έχει ένα κείμενο σχετικό, ευχαρίστως θα κυκλοφορήσει σε έκτακτη έκδοση. Το ίδιο θα κάνει και για άλλα έργα.
Επίσης καλό είναι να συγκεντρωθούν όσα έντυπα έχουν γράψει για γεγονότα που έχουν σχέση με την Αγία Παρασκευή .
9.Ιδιοκτησιακό καθεστώς των κοινοχρήστων εκτάσεων του χωριού μας.
Μέχρι την δεκαετία του 1980,όλοι θεωρούσαμε, ότι οι λεγόμενες κοινοτικές εκτάσεις του χω-ριού μας, τα βουνά ,οι λόφοι τα παραποτάμια κ.λ.π. ανήκαν κατά κυριότητα στο Χωριό μας.
Αυτό ίσχυε με δυσκολίες και παραλλαγές μέχρι την πτώση του Σουλίου,1804.Μετά περιήλθε στην τότε κρατική Εξουσία των Οθωμανών και οι ιδιοκτήτες προγονοί μας τα διέθεταν εικονικά στις Εκκλησίες,στην Παναγία,στην Ευαγγελίστρια και την Αγία Παρασκευή. Μετά την απελευ-θέρωση κατά ιστορική συνείδηση επανήλθαν στο χωριό με ενδιάμεσες κρατικές παρεμβάσεις.
Μέχρι πρόσφατα χωριανοί μας αντιδικούσαν με την Κοινότητα Γεωργάνων· εκκρεμεί μια μά-λιστα στον ΄Αρειο Πάγο. Ξαφνικά τελευταία πληροφορούμαστε, ότι αυτά ανήκουν στο Δημό-σιο .
Μήπως η Τοπική Αυτοδιοίκηση πρέπει να ξεκαθαρίσει το σοβαρό αυτό θέμα.
Τα βουνά μας για αιώνες τα διαφέντευαν οι πρόγονοί μας Σουλιώτες με γνήσιο Κοινοτικό Πνεύμα και η απόδοσή της κυριότητας στην Τοπική Αυτοδιοίκηση θα είναι Δίκαιη Επιστροφή.
10.Έκκληση και παράκληση να σωθούν:
Παλιές φωτογραφίες, ηχητικά ντοκουμέντα, εικόνες. παλαιά έγγραφα, παλαιά αντικείμενα ,συμφωνητικά, συμβόλαια, παλιά δικόγραφα, παλαιά κεντήματα, παραχωρητήρια, παλαιά βι-βλία και τετράδια σημειώσεις και ημερολόγια επιγραφές και σύμβολα σε τοίχους σε ξύλα και πέτρες, διότι είναι εξαιρετικά χρήσιμα για την Ιστορία του Χωριού, για τα Τοπωνύμια, για Ε-ρευνητές και Σπουδαστές, για αντίγραφα κ.λ.π. Θερμή παράκληση μην τα καταστρέφετε, φυ-λάξτε τα ή εμπιστευτείτε τα σε πρόσωπα εμπιστοσύνης. Από αυτά μπορεί να προκύψουν βιβλί-α, φωτογραφικά άλμπουμ, υλικό για μουσείο …
11.Διακοπές στο χωριό.!..
Αυτό ήταν το επίμονο σύνθημα για πολλά χρόνια στο Λεκανοπέδιο της Αττικής για χιλιάδες αποδήμους και έφερε αποτελέσματα σε πιο δύσκολες ή απόμακρες περιοχές από τη Λάκκα Σούλη, που έχει κεντρική θέση στην Ήπειρο. Ετήσια αύξηση παραμονής και κατά μια μέρα τον χρόνο το άτομο, είναι προσφορά τιμής στον τόπο μας και στους δικούς μας. Ας προσπαθήσου-με. Η ΓΕΩΡΓΑΝΙΤΙΚΗ ΗΧΩ, εύχεται σε όλες και όλους, καλό Καλοκαίρι.
12.Νέες και Νέοι του χωριού μας μέχρι 20 ετών,
Προσπαθήστε να βρείτε την μεγαλύτερη καρυδιά στο χωριό μας σε ύψος και πάχος. Με συντε-λεστή 1, για το καθένα Υ&Π, όποια ή όποιος θα πάρει με άθροισμα του Υ και Π τις περισσότε-ρες μονάδες, συμβολικά επιβραβεύεται με 100 Ευρώ.
ΤΡΙΜΗΝΙΑΙΑ ΕΚΔΟΣΗ ΙΟΥΛΙΟΣ 2008 ΑΡΙΘ. ΦΥΛΛΟΥ 2
1.Το Ιστορικό Χωριό που σβήνει, παραμένει ένα, από τα μεγαλύτερα της Λάκκας Σούλη.
Αυτό φαίνεται όχι μόνο από τους εγγεγραμμένους στους εκλογικούς καταλόγους, αλλά περισ-σότερο φάνηκε φέτος από το γέμισμα ης Μεγάλης Παναγιάς μας, κι ας ήταν κλειστά τα περισ-σότερα σπίτια.
Από την Μεγάλη Πέμπτη μέχρι και την Λαμπρή, συνεορτάσαμε Ζώντες και Κεκοιμημένοι, την Σταύρωση, την Ταφή και την Ανάσταση του Χριστού ενωμένοι με Πίστη, Αγάπη και Ελπίδα. Αυτό το μοναδικό συμβολικό συνταίριασμα, δείχνει την Σοφία των απλών Προγόνων μας.
2.Η Αντήχηση από την ΗΧΩ.
Με διακριτικότητα, προσοχή και σεβασμό το πρώτο φύλλο κυκλοφόρησε πολύ περιορισμένα. Η ΗΧΩ δεν δέχτηκε κανένα σχόλιο, καμιά παρατήρηση,ή απόρριψη ή υπόδειξη. Από αδιαφο-ρία;..Από Περιφρόνηση;..Από Σκεπτικισμό;..
3.Η Σιωπή είναι Χρυσός .
Και υπάρχουν αρκετοί λαλίστατοι, που συνήθως, φλυαρούντες επιπλέουν, ως Φελλοί και επιτι-θέμενοι προκλητικά, επιβάλλουν την Μούγκα,με δημοκρατικές διαδικασίες.
Την ημέρα της Λαμπρής, όλοι ακούσαμε το «Εν Αρχή ην ο Λόγος…».,τον Λόγον της Ρωμηο-σύνης τον Λόγον της Θυσίας για τον άλλον.
Αλλά και με κοσμική προσέγγιση η Αθηναϊκή Δημοκρατία στηρίζονταν βασικά στην Ισηγορί-α. Οι παππούδες και οι γιαγιάδες μας που δεν γνώριζαν πολλά γράμματα, αυτά τα υπερκάλυ-πταν, τονίζοντας τον Σεβασμό.
4.Οι Εξετάσεις και η Αξιοκρατία,
Συνδέονται με την Ευγενή Άμιλλα και δείχνουν την δημοκρατική πορεία στην Πράξη.
Είναι διαστροφή από όποιον χρησιμοποιεί ισοπεδωτικά κάποιες επιτυχίες για να οργανώνει φιέστες που καταργούν την Αξιοκρατία.
Αντί να επιβραβεύουν την Διάκριση, χρησιμοποιούν τα παιδιά μας, προωθώντας ολοκληρωτι-κές νοοτροπίες με λαϊκίστικο μανδύα.
5.Τα πολλά και καλά νερά του Χωριού μας, Ευλογία και Δώρο του Θεού.
Από την κακοδιαχείριση, το πείσμα, την αρπαγή, τα πολλά δικαστήρια, από τις υπογραφές για δήθεν ακαταλληλότητα, κ.λ.π. πέσαμε στην παγίδα ελάχιστων που τα πλούσια δώρα τα μετα-σχημάτισαν σε στοιχεία Διάλυσης.
Η ονομασία Γκουμπές, το παλαιό υδραυλικό κτίσμα στο ύψος της Πηγής και σε 300 μέτρα Β,τα σημάδια από τις δύο Δέσεις στο ποτάμι, είναι δείγματα σημαντικών εγγειοβελτικών έργων των προγόνων μας· για την εποχή, τους ήταν οι πραγματικοί Προοδευτικοί, του ιδρώτα και του κόπου, με συλλογικό Πνεύμα Συνεργασίας.
6.Οι νερόμυλοι του Χωριού.
Σε όλα σχεδόν τα χωριά εκδηλώθηκε κάποιο ενδιαφέρον για τη διάσωση, την συντήρηση, την αποκατάσταση του νερόμυλου,ως πολιτιστικό δείγμα μικρής τοπικής βιοτεχνίας.
Τα έβαλαν σε προγράμματα και χρηματοδοτήθηκαν. Εμείς δεν αφήσαμε κανένα σημάδι και ας γίνεται λόγος για δύο.
Ο ένας είναι ο Παλαιόμυλος,κοντά στην τοποθεσία που υπήρχαν πολλά απολιθωμένα όστρακα και ένα τοξωτό γεφύρι.Ο άλλος είναι απέναντι από την βίλα του Νάκα. Γιατί τόση αδιαφορία;
7.Το Κοινοτικό Αρχείο.
Το περασμένο καλοκαίρι έγινε μια μικρή προσπάθεια για το εγκαταλειμμένο Κοινοτικό Αρχείο στο ανοικτό και επίσης εγκαταλειμμένο Παρθεναγωγείο.
Συγκεντρώθηκαν πολλά από τα σκορπισμένα έγγραφα και βιβλία και μεταφέρθηκαν για περισ-σότερη Ασφάλεια στο κτίριο του Δημοτικού Σχολείου, με προοπτική με μέριμνα της Δημαρχί-ας να ταξινομηθούν και να προστατευθούν.
Προφορική παράκληση είχε τεθεί στον κ.Δήμαρχο στην αρχή της πρώτης του θητείας,τότε που προω-θούσε να εντάξει σε πρόγραμμα το Παρθεναγωγείο. Πού βρίσκεται αυτό το εξαιρετικά σοβαρό θέμα;
8.Συγχαρητήρια.
Για τα έργα της Αγίας Παρασκευής, για το Θέατρο και για την διαμόρφωση του χώρου.
Μέχρι τώρα δεν κατορθώσαμε να βρούμε μια συνολική ανάλυση για το κόστος των Μελετών, για την Χρηματοδότηση, για την Εκτέλεση και την Εποπτεία, για τον υπεύθυνο Εργοδότη και την Παράδοση των έργων.Περιμένοντας τα αυτονόητα, δεν ενοχλήσαμε ποτέ κανέναν.
Η ΗΧΩ, αν θα έχει ένα κείμενο σχετικό, ευχαρίστως θα κυκλοφορήσει σε έκτακτη έκδοση. Το ίδιο θα κάνει και για άλλα έργα.
Επίσης καλό είναι να συγκεντρωθούν όσα έντυπα έχουν γράψει για γεγονότα που έχουν σχέση με την Αγία Παρασκευή .
9.Ιδιοκτησιακό καθεστώς των κοινοχρήστων εκτάσεων του χωριού μας.
Μέχρι την δεκαετία του 1980,όλοι θεωρούσαμε, ότι οι λεγόμενες κοινοτικές εκτάσεις του χω-ριού μας, τα βουνά ,οι λόφοι τα παραποτάμια κ.λ.π. ανήκαν κατά κυριότητα στο Χωριό μας.
Αυτό ίσχυε με δυσκολίες και παραλλαγές μέχρι την πτώση του Σουλίου,1804.Μετά περιήλθε στην τότε κρατική Εξουσία των Οθωμανών και οι ιδιοκτήτες προγονοί μας τα διέθεταν εικονικά στις Εκκλησίες,στην Παναγία,στην Ευαγγελίστρια και την Αγία Παρασκευή. Μετά την απελευ-θέρωση κατά ιστορική συνείδηση επανήλθαν στο χωριό με ενδιάμεσες κρατικές παρεμβάσεις.
Μέχρι πρόσφατα χωριανοί μας αντιδικούσαν με την Κοινότητα Γεωργάνων· εκκρεμεί μια μά-λιστα στον ΄Αρειο Πάγο. Ξαφνικά τελευταία πληροφορούμαστε, ότι αυτά ανήκουν στο Δημό-σιο .
Μήπως η Τοπική Αυτοδιοίκηση πρέπει να ξεκαθαρίσει το σοβαρό αυτό θέμα.
Τα βουνά μας για αιώνες τα διαφέντευαν οι πρόγονοί μας Σουλιώτες με γνήσιο Κοινοτικό Πνεύμα και η απόδοσή της κυριότητας στην Τοπική Αυτοδιοίκηση θα είναι Δίκαιη Επιστροφή.
10.Έκκληση και παράκληση να σωθούν:
Παλιές φωτογραφίες, ηχητικά ντοκουμέντα, εικόνες. παλαιά έγγραφα, παλαιά αντικείμενα ,συμφωνητικά, συμβόλαια, παλιά δικόγραφα, παλαιά κεντήματα, παραχωρητήρια, παλαιά βι-βλία και τετράδια σημειώσεις και ημερολόγια επιγραφές και σύμβολα σε τοίχους σε ξύλα και πέτρες, διότι είναι εξαιρετικά χρήσιμα για την Ιστορία του Χωριού, για τα Τοπωνύμια, για Ε-ρευνητές και Σπουδαστές, για αντίγραφα κ.λ.π. Θερμή παράκληση μην τα καταστρέφετε, φυ-λάξτε τα ή εμπιστευτείτε τα σε πρόσωπα εμπιστοσύνης. Από αυτά μπορεί να προκύψουν βιβλί-α, φωτογραφικά άλμπουμ, υλικό για μουσείο …
11.Διακοπές στο χωριό.!..
Αυτό ήταν το επίμονο σύνθημα για πολλά χρόνια στο Λεκανοπέδιο της Αττικής για χιλιάδες αποδήμους και έφερε αποτελέσματα σε πιο δύσκολες ή απόμακρες περιοχές από τη Λάκκα Σούλη, που έχει κεντρική θέση στην Ήπειρο. Ετήσια αύξηση παραμονής και κατά μια μέρα τον χρόνο το άτομο, είναι προσφορά τιμής στον τόπο μας και στους δικούς μας. Ας προσπαθήσου-με. Η ΓΕΩΡΓΑΝΙΤΙΚΗ ΗΧΩ, εύχεται σε όλες και όλους, καλό Καλοκαίρι.
12.Νέες και Νέοι του χωριού μας μέχρι 20 ετών,
Προσπαθήστε να βρείτε την μεγαλύτερη καρυδιά στο χωριό μας σε ύψος και πάχος. Με συντε-λεστή 1, για το καθένα Υ&Π, όποια ή όποιος θα πάρει με άθροισμα του Υ και Π τις περισσότε-ρες μονάδες, συμβολικά επιβραβεύεται με 100 Ευρώ.
ΓΕΩΡΓΑΝΙΤΙΚΗ ΗΧΩγ
ΤΡΙΜΗΝΙΑΙΑ ΕΚΔΟΣΗ ΑΠΡΙΛΙΟΣ 2008 ΑΡΙΘ. ΦΥΛΛΟΥ 1
Για Αναστάσιμες ευχές σε όλους, η ΗΧΩ σας θυμίζει βίωμα Διονύσιου Σολωμού:
«Χριστός Ανέστη!../Ανοίξατε αγκαλιές ειρηνοφόρες/ομπροστά στους Αγίους και φιληθήτε/
Φιληθείτε γλυκά,χείλη με χείλη/πέστε Χριστός Ανέστη εχθροί και φίλοι.»
Το Ιστορικό Χωριό μας, που σβήνει
Αυτή δυστυχώς είναι η πραγματικότητα και την ευθύνη την έχουμε όλοι μας. Πριν από χρόνια σε ένα Γιωργανίτικο Ημερολόγιο ένα εισαγωγικό σημείωμα τελείωνε: « …Να μπούμε όλοι στο χορό». Και αυτό φαίνεται ότι το πήραμε μόνο για το επιφανειακό τρα λά λά. Για χρόνια το μεγάλο χωριό της Λάκκας δεν ανάδειξε κάποιον που να έχει Λόγον και ψήφον Επιρροής στα δρώμενα στο χωριό,στον Δήμο,στη Νομαρχία,στα Πολιτικά στα Κοινωνικά. Ευτυχώς γράφτηκε ένα βιβλίο με πολύ κόπο, αλλά σκόπιμα δεν ήλθε επίσημα στο προσκήνιο, έστω για Δημοκρατικό Διάλογο. Μεταξύ μας κυριάρχησε ο καμου-φλαρισμένος και υποκριτικός Κομματικός και Λαϊκίστικος Λόγος. Ας συνέλθουμε.
Γεωργάνοι, το Χωριό του Πολιτισμού και της Θυσίας.
Πολιτισμός είναι η βίωση και η δημιουργία υπερατομικών αξιών. Απλά το λέμε « Ρωμαίηκο Ελληνικό Φιλότιμο.»Οι δικές μου έρευνες για τον Πολιτισμό του Χωριού μας, δείχνουν, ότι τον είχαμε ,τον βιώνα-με, τον τιμούσαμε και το σπουδαιότερο τον επιδιώκαμε με βάση τα Εκκλησιαστικά δρώμενα.Τα εικο-νίσματα των εκκλησιὠν και των σπιτιών μας,ήταν το πρώτο και βασικό σχολείο των γονέων μας που μάθαιναν λέγοντας:Φεγγαράκι μου λαμπρό/φέγγε μου να περπατώ/…να μαθαίνω γράμματα/ του Θε-ού τα Πράματα. Τώρα σε κάθε δωμάτιο έχουμε και μια … κυρά.δασκάλα, την τηλεόραση. Τότε οι Γεωργανίτες έγραφαν ιστορία.
Ένα Παράδειγμα από βιβλίο του μεγάλου Ζαγορίσιου Λαμπρίδη .
Στη σελίδα 49 του τρίτου βιβλίου ΚΟΥΡΕΝΤΙΑΚΑ ΚΑΙ ΤΣΑΡΚΟΒΙΣΤΙΚΑ, Αθήνα 1888,αναφέρονται τα παρακάτω, που αφορούν τους Γεωργάνους:«Κατά μεν τον ΙΗ΄ αιώνα και τας αρχάς του παρόντος οι επιφανέστεροι της Λάκκας ήρωες προήρχοντο εκ Λίπας, Τόσκεση και Γεωργάνου.Οι των δύο ετέρων χωρίων κάτοικοι, ως και της Ζορίστης Μουσιωτίτσης και Δερβιζιάνων υστερούσι πολύ των του Γεωργάνου νυν…»Το κείμενο ερμηνεύεται κατά παράφραση ως εξής:Κατά τον δέκατον όγδοον αιώνα (1700-1799) και τις αρχές του παρόντος (1800—1899) οι πιο δοξασμένοι ήρωες της Λάκκας ήταν από την Λίπα, από του Τόσκεση(σ. Αχλαδέα) και του Γεωργάνου.Τα παλληκάρια από τη Λίπα του Τόσκεση καθώς και της Ζώριστας Μουσιωτίτσας και Δερβιζιάνων υστερούν και τώρα πολύ από τα Γιωργανίτικα παλληκάρια.
Μεγάλοι ιστορικοί δρόμοι και Ντερβένια
Γιωργανίτης προσπαθώντας να φυτέψει λίγες καρυδιές στο Σαράντι, πλησίασε τα χωράφια από την Αχλαδέα και κινδύνεψε το βραδυνό από τηνλασπούρα στη Μαλατάνα.Ιστορικά τοπωνύμια και Ψωμοτόπια. Εκεί πηγαίναμε από το νεώτερο μεγάλο Ντερβένι που οι γονείς μας και οι παππούδες διαρκώς τα ανανέωναν και συντηρούσαν με τα λίγα μέσα που είχαν.Το ίδιο έκαναν για τη Σκάλα για τα Κουλούρια,για τον Μύλο,το Παλιό Ντερβένι κ.λ.π. Εκείνοι,κι ας μην το ήξεραν,κινούνταν στα αχνάρια της Ιεράς Οδού που ένωνε τα παράλια και την Αμβρακία με την Δωδώνη,στα αχνάρια της Μεγάλης Ρωμαϊκής Οδού που ένωνε την Νικόπολη με το Δυρράχιο. Χάθηκαν οι μεγάλες ευκαιρίες χρηματοδότησης από προγράμματα, διότι κολλήσαμε στο να απαξιώσουμε το Μεγάλο Κληροδότημα στο να καμαρώνουμε για τη λεηλασία των αδρανών Υλικών και την παραμόρφωση του περιβάλλοντος. Η οικιστική ανάπτυξη ενός χωριού στηρίζεται κυρίως στους δρόμους, αξιοποιώντας και κατοχυρώνοντας ιδιαίτερα τους αγροτικούς και τους πρῶην διακοινοτικούς δρόμους.
Η Αμνησία ,γρήγορα οδηγεί στη εξαφάνιση.
Λαοί που δεν έχουν μνήμη Ιστορίας , η χάνονται, ή προσπαθούν να λεηλατήσουν ό,τι μπορούν. Η Λάκκα Σούλη και το Χωριό μας έχουν Ιστορία για να στηριχτούν και να έχουν συνέχεια. ΄Εγιναν κά-ποιες λεηλασίες από τη δική μας άγνοια,αδράνια,αδιαφορία και παραπληροφόρηση. ΄Έχουμε όμως ι-σχυρότατο αντίδοτο και θεραπευτικό. Το Λακκιώτικο, το Γιωργανίτικο ανθρώπινο δυναμικό. Η πρόο-δος του γείτονα είναι και δική μας πρόοδο. ΄Έχουμε πολλούς, πάρα πολλούς νέους και νέες επιστή-μονες, αλλά και φιλότιμους και δραστήριους νέους και νέες. Αρκεί να συνδέονται με πραγματική αγά-πη μεταξύ τους, ώστε να φθάσουν στο να αναγνωρίζουν τις ικανότητες του άλλου, όπως έκανε η πε-ριοχή μας κιέγραφε Ιστορία αναδεικνύοντας ΄Ηρωες και Οσίους τους οποίους ελάχιστα τιμήσαμε ή τους αγνοήσαμε.Το Συλλογικό Σουλιώτικο πνεύμα ,οι παλαιότεροι το ζήσαμε στα χαγιάτια και τα πε-ζούλια των εκκλησιών. Τώρα στο όνομα των Δημοκρατικών Διαδικασιών επικρατούν οι μηχανισμοί της Ατομοκρατίας.
Και μια αναφορά για προβληματισμό.
Στον 15ο, μεγαλόσχημο,21χ28 τόμο του αείμνηστου Πρύτανη του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων Σ.Δάκαρη,με το τίτλο ΑΡΧΑΙΕΣ ΕΛΛΗΝΙΚΕΣ ΠΟΛΕΙΣ-ΘΕΣΠΡΩΤΙΑ , είχα ,στο παρελθόν, εντοπίσει αρ-κετά αρχαιολογικά ενδιαφέροντα για την Ν/Δ Ήπειρο, που ως Θεσπρωτία έφθανε μέχρι και την Αρ-χαία Δωδώνη.
Οι Μολοσσοί και οι Θεσπρωτοί ανταταγωνίζονταν μεταξύ τους για την επικυριαρχία του Μαντεί-ου,κατ’ανάγκη και της Λάκκας Σούλη,(της Σελλαϊδας).Σταμάτησα περισότερο στους 68 χάρτες του τό-μου που όλη η σειρά των πολλών τόμων είναι έκδοση του Αθηναϊκού Κέντρου οικιστικής και KOPYRIGHT: U.S.A. 1972.
Ερευνώντας με μεγενθυτικούς φακούς,σταμάτησα ιδιαίτερα για ό,τι αφορά την γενέτειρά μου Γεωργά-νοι.Πολλά είδα, αλλά θα σημειώσω ελάχιστα:Στον χάρτη 15 με τον τίτλο Πόλεις της Νεολιθικής Περιό-δου μέχρι το 2500 π.Χ. και στο τετρ.Υ3/Χ9 σημειώνει το χωριό μας ως πόλη εκείνης της εποχής με τις παρακάτω επεξηγήσεις:*EXISTANCE CERTAIN,LOCATION KNOWN:(=Βεβαιωμένη ύπαρ-ξη,γνωστή τοποθεσία), /REGION: CASSOPAIA, /Abc modern names: Georganoi, /+ SITES OTDER PERIODS ( =Πόλεις άλλης Περιόδου).
Το χωριό με το Νεοελληνικό όνομα Γεωργάνοι είναι και φυσικό σύνορο της ερευνημένης περιοχής της Κασσωπαίας.
Στον επόμενο χάρτη 16 της ιδίας Νεολιθικής περιόδου με τον τίτλο :Μορφή Πόλεων ,παρατηρήσαμε για το χωριό Γεωργάνοι:SETTLEMENT---SANCTUARY—SURFACE FINDS.: (Με επιφύλαξη= Επιφανειακά ευρήματα ή κέντρο λατρείας; ) Μήπως πρέπει να δοθεί συνέχεια στην ΄Ερευνα;
ΤΡΙΜΗΝΙΑΙΑ ΕΚΔΟΣΗ ΑΠΡΙΛΙΟΣ 2008 ΑΡΙΘ. ΦΥΛΛΟΥ 1
Για Αναστάσιμες ευχές σε όλους, η ΗΧΩ σας θυμίζει βίωμα Διονύσιου Σολωμού:
«Χριστός Ανέστη!../Ανοίξατε αγκαλιές ειρηνοφόρες/ομπροστά στους Αγίους και φιληθήτε/
Φιληθείτε γλυκά,χείλη με χείλη/πέστε Χριστός Ανέστη εχθροί και φίλοι.»
Το Ιστορικό Χωριό μας, που σβήνει
Αυτή δυστυχώς είναι η πραγματικότητα και την ευθύνη την έχουμε όλοι μας. Πριν από χρόνια σε ένα Γιωργανίτικο Ημερολόγιο ένα εισαγωγικό σημείωμα τελείωνε: « …Να μπούμε όλοι στο χορό». Και αυτό φαίνεται ότι το πήραμε μόνο για το επιφανειακό τρα λά λά. Για χρόνια το μεγάλο χωριό της Λάκκας δεν ανάδειξε κάποιον που να έχει Λόγον και ψήφον Επιρροής στα δρώμενα στο χωριό,στον Δήμο,στη Νομαρχία,στα Πολιτικά στα Κοινωνικά. Ευτυχώς γράφτηκε ένα βιβλίο με πολύ κόπο, αλλά σκόπιμα δεν ήλθε επίσημα στο προσκήνιο, έστω για Δημοκρατικό Διάλογο. Μεταξύ μας κυριάρχησε ο καμου-φλαρισμένος και υποκριτικός Κομματικός και Λαϊκίστικος Λόγος. Ας συνέλθουμε.
Γεωργάνοι, το Χωριό του Πολιτισμού και της Θυσίας.
Πολιτισμός είναι η βίωση και η δημιουργία υπερατομικών αξιών. Απλά το λέμε « Ρωμαίηκο Ελληνικό Φιλότιμο.»Οι δικές μου έρευνες για τον Πολιτισμό του Χωριού μας, δείχνουν, ότι τον είχαμε ,τον βιώνα-με, τον τιμούσαμε και το σπουδαιότερο τον επιδιώκαμε με βάση τα Εκκλησιαστικά δρώμενα.Τα εικο-νίσματα των εκκλησιὠν και των σπιτιών μας,ήταν το πρώτο και βασικό σχολείο των γονέων μας που μάθαιναν λέγοντας:Φεγγαράκι μου λαμπρό/φέγγε μου να περπατώ/…να μαθαίνω γράμματα/ του Θε-ού τα Πράματα. Τώρα σε κάθε δωμάτιο έχουμε και μια … κυρά.δασκάλα, την τηλεόραση. Τότε οι Γεωργανίτες έγραφαν ιστορία.
Ένα Παράδειγμα από βιβλίο του μεγάλου Ζαγορίσιου Λαμπρίδη .
Στη σελίδα 49 του τρίτου βιβλίου ΚΟΥΡΕΝΤΙΑΚΑ ΚΑΙ ΤΣΑΡΚΟΒΙΣΤΙΚΑ, Αθήνα 1888,αναφέρονται τα παρακάτω, που αφορούν τους Γεωργάνους:«Κατά μεν τον ΙΗ΄ αιώνα και τας αρχάς του παρόντος οι επιφανέστεροι της Λάκκας ήρωες προήρχοντο εκ Λίπας, Τόσκεση και Γεωργάνου.Οι των δύο ετέρων χωρίων κάτοικοι, ως και της Ζορίστης Μουσιωτίτσης και Δερβιζιάνων υστερούσι πολύ των του Γεωργάνου νυν…»Το κείμενο ερμηνεύεται κατά παράφραση ως εξής:Κατά τον δέκατον όγδοον αιώνα (1700-1799) και τις αρχές του παρόντος (1800—1899) οι πιο δοξασμένοι ήρωες της Λάκκας ήταν από την Λίπα, από του Τόσκεση(σ. Αχλαδέα) και του Γεωργάνου.Τα παλληκάρια από τη Λίπα του Τόσκεση καθώς και της Ζώριστας Μουσιωτίτσας και Δερβιζιάνων υστερούν και τώρα πολύ από τα Γιωργανίτικα παλληκάρια.
Μεγάλοι ιστορικοί δρόμοι και Ντερβένια
Γιωργανίτης προσπαθώντας να φυτέψει λίγες καρυδιές στο Σαράντι, πλησίασε τα χωράφια από την Αχλαδέα και κινδύνεψε το βραδυνό από τηνλασπούρα στη Μαλατάνα.Ιστορικά τοπωνύμια και Ψωμοτόπια. Εκεί πηγαίναμε από το νεώτερο μεγάλο Ντερβένι που οι γονείς μας και οι παππούδες διαρκώς τα ανανέωναν και συντηρούσαν με τα λίγα μέσα που είχαν.Το ίδιο έκαναν για τη Σκάλα για τα Κουλούρια,για τον Μύλο,το Παλιό Ντερβένι κ.λ.π. Εκείνοι,κι ας μην το ήξεραν,κινούνταν στα αχνάρια της Ιεράς Οδού που ένωνε τα παράλια και την Αμβρακία με την Δωδώνη,στα αχνάρια της Μεγάλης Ρωμαϊκής Οδού που ένωνε την Νικόπολη με το Δυρράχιο. Χάθηκαν οι μεγάλες ευκαιρίες χρηματοδότησης από προγράμματα, διότι κολλήσαμε στο να απαξιώσουμε το Μεγάλο Κληροδότημα στο να καμαρώνουμε για τη λεηλασία των αδρανών Υλικών και την παραμόρφωση του περιβάλλοντος. Η οικιστική ανάπτυξη ενός χωριού στηρίζεται κυρίως στους δρόμους, αξιοποιώντας και κατοχυρώνοντας ιδιαίτερα τους αγροτικούς και τους πρῶην διακοινοτικούς δρόμους.
Η Αμνησία ,γρήγορα οδηγεί στη εξαφάνιση.
Λαοί που δεν έχουν μνήμη Ιστορίας , η χάνονται, ή προσπαθούν να λεηλατήσουν ό,τι μπορούν. Η Λάκκα Σούλη και το Χωριό μας έχουν Ιστορία για να στηριχτούν και να έχουν συνέχεια. ΄Εγιναν κά-ποιες λεηλασίες από τη δική μας άγνοια,αδράνια,αδιαφορία και παραπληροφόρηση. ΄Έχουμε όμως ι-σχυρότατο αντίδοτο και θεραπευτικό. Το Λακκιώτικο, το Γιωργανίτικο ανθρώπινο δυναμικό. Η πρόο-δος του γείτονα είναι και δική μας πρόοδο. ΄Έχουμε πολλούς, πάρα πολλούς νέους και νέες επιστή-μονες, αλλά και φιλότιμους και δραστήριους νέους και νέες. Αρκεί να συνδέονται με πραγματική αγά-πη μεταξύ τους, ώστε να φθάσουν στο να αναγνωρίζουν τις ικανότητες του άλλου, όπως έκανε η πε-ριοχή μας κιέγραφε Ιστορία αναδεικνύοντας ΄Ηρωες και Οσίους τους οποίους ελάχιστα τιμήσαμε ή τους αγνοήσαμε.Το Συλλογικό Σουλιώτικο πνεύμα ,οι παλαιότεροι το ζήσαμε στα χαγιάτια και τα πε-ζούλια των εκκλησιών. Τώρα στο όνομα των Δημοκρατικών Διαδικασιών επικρατούν οι μηχανισμοί της Ατομοκρατίας.
Και μια αναφορά για προβληματισμό.
Στον 15ο, μεγαλόσχημο,21χ28 τόμο του αείμνηστου Πρύτανη του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων Σ.Δάκαρη,με το τίτλο ΑΡΧΑΙΕΣ ΕΛΛΗΝΙΚΕΣ ΠΟΛΕΙΣ-ΘΕΣΠΡΩΤΙΑ , είχα ,στο παρελθόν, εντοπίσει αρ-κετά αρχαιολογικά ενδιαφέροντα για την Ν/Δ Ήπειρο, που ως Θεσπρωτία έφθανε μέχρι και την Αρ-χαία Δωδώνη.
Οι Μολοσσοί και οι Θεσπρωτοί ανταταγωνίζονταν μεταξύ τους για την επικυριαρχία του Μαντεί-ου,κατ’ανάγκη και της Λάκκας Σούλη,(της Σελλαϊδας).Σταμάτησα περισότερο στους 68 χάρτες του τό-μου που όλη η σειρά των πολλών τόμων είναι έκδοση του Αθηναϊκού Κέντρου οικιστικής και KOPYRIGHT: U.S.A. 1972.
Ερευνώντας με μεγενθυτικούς φακούς,σταμάτησα ιδιαίτερα για ό,τι αφορά την γενέτειρά μου Γεωργά-νοι.Πολλά είδα, αλλά θα σημειώσω ελάχιστα:Στον χάρτη 15 με τον τίτλο Πόλεις της Νεολιθικής Περιό-δου μέχρι το 2500 π.Χ. και στο τετρ.Υ3/Χ9 σημειώνει το χωριό μας ως πόλη εκείνης της εποχής με τις παρακάτω επεξηγήσεις:*EXISTANCE CERTAIN,LOCATION KNOWN:(=Βεβαιωμένη ύπαρ-ξη,γνωστή τοποθεσία), /REGION: CASSOPAIA, /Abc modern names: Georganoi, /+ SITES OTDER PERIODS ( =Πόλεις άλλης Περιόδου).
Το χωριό με το Νεοελληνικό όνομα Γεωργάνοι είναι και φυσικό σύνορο της ερευνημένης περιοχής της Κασσωπαίας.
Στον επόμενο χάρτη 16 της ιδίας Νεολιθικής περιόδου με τον τίτλο :Μορφή Πόλεων ,παρατηρήσαμε για το χωριό Γεωργάνοι:SETTLEMENT---SANCTUARY—SURFACE FINDS.: (Με επιφύλαξη= Επιφανειακά ευρήματα ή κέντρο λατρείας; ) Μήπως πρέπει να δοθεί συνέχεια στην ΄Ερευνα;
Τετάρτη 9 Απριλίου 2008
Ρωμαίηκος Πολιτισμός και Υπερατομικές Αξίες
Οι Λακκασουλώτες,όσο μπορούσαμε,ζούσαμε το Ρωμαίηκο Φιλότιμο,ως Θυσία και Προσφορά.
Δεν γνωρίζαμε τότε τα ξένα Συστήματα και τώρα αρχίζουμε να καταλαβαίνουμε ότι:
Η ετοιμότητα θυσίας για Θρησκεία,Πατρίδα και Οικογένεια υπερκάλυπτε αυτά που λέμε Ατομικά ή Κοινωνικά Δικαιώματα. Η αγνή και απλοϊκή Αγωγή από τους Γονείς και τα Φτωχά σχολεία μας,έλεγχε και περιόριζε τον Εγωϊσμό,την τάση για Ατομικό Συμφέρον και την κάθε Δημαγωγική Ρητορεία.
Αυτή ήταν και είναι η διαφορά μας από τους άλλους Πολιτισμούς,΄Αγγλων,Γάλλων,Ρώσων και Αμερικανών.
Τώρα αρχίζουμε να καταλαβαίνουμε γιατί τόσο σκληρά χτυπήθηκε για δεκαετίες με διάφορες προφάσεις το Σουλιώτικο Πνεύμα,ο Σουλιώτικος Πολιτισμός της Θυσίας και της Προσφοράς. Σημάδια του πολιτισμού είναι οι Εκκλησίες , με ιδιαίτερη αναφορά στον τοπικό Άγιο Δονάτο, (οι Λακκιώτες τον ξεχάσαμε) ,η ανιδιοτελής και μακροχρόνια προσφορά του τόπου μας που τον υπερασπιστήκαμε και οι μεγάλες Οικογένειες. Μητέρα και στήριγμα αυτού του Πολιτισμού ήταν οι Πολύτεκνες μανάδες μας.
Δεν γνωρίζαμε τότε τα ξένα Συστήματα και τώρα αρχίζουμε να καταλαβαίνουμε ότι:
Η ετοιμότητα θυσίας για Θρησκεία,Πατρίδα και Οικογένεια υπερκάλυπτε αυτά που λέμε Ατομικά ή Κοινωνικά Δικαιώματα. Η αγνή και απλοϊκή Αγωγή από τους Γονείς και τα Φτωχά σχολεία μας,έλεγχε και περιόριζε τον Εγωϊσμό,την τάση για Ατομικό Συμφέρον και την κάθε Δημαγωγική Ρητορεία.
Αυτή ήταν και είναι η διαφορά μας από τους άλλους Πολιτισμούς,΄Αγγλων,Γάλλων,Ρώσων και Αμερικανών.
Τώρα αρχίζουμε να καταλαβαίνουμε γιατί τόσο σκληρά χτυπήθηκε για δεκαετίες με διάφορες προφάσεις το Σουλιώτικο Πνεύμα,ο Σουλιώτικος Πολιτισμός της Θυσίας και της Προσφοράς. Σημάδια του πολιτισμού είναι οι Εκκλησίες , με ιδιαίτερη αναφορά στον τοπικό Άγιο Δονάτο, (οι Λακκιώτες τον ξεχάσαμε) ,η ανιδιοτελής και μακροχρόνια προσφορά του τόπου μας που τον υπερασπιστήκαμε και οι μεγάλες Οικογένειες. Μητέρα και στήριγμα αυτού του Πολιτισμού ήταν οι Πολύτεκνες μανάδες μας.
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)